žižek in een zin

Het mensbeeld van Slavoj Žižek, Uitgeverij Vantilt, 432 pagina's, € 24,50 Twee optredens en twee nieuwe boeken In Amsterdam trad Slavoj Žižek vandaag twee keer op in de Westerkerk.

Žižek plaatste echter wel kanttekeningen bij de drie eisen die aan het eind van het boek gesteld worden: Hardt en Negri houden geen rekening met de sociaal-economische gevolgen die deze zouden hebben.

Om eerlijk te zijn begreep ik nooit precies wat postmoderne filosofen als Badiou, Agamben en Žižek in Paulus zien.

U maakte eerder 'The Pervert's Guide to Cinema' met filosoof Slavoj Žižek, u bent zich dus bewust van het effect van hoe je iemand in beeld brengt.

Ik las laatst een stuk van de Sloveense filosoof Slavoj Žižek waarin hij schrijft dat hij de uitdrukking to fall in love zo mooi vindt.

Gestoken in een T-shirt met het opschrift ‘Subversive Festival’ steekt een in topvorm verkerende Žižek van wal om een uur lang te oreren over onder meer de Europese crisis en de Occupy-beweging.

Het is volgens Žižek dus nogal hypocriet om je zo druk te maken over hongerkindjes in Afrika en daarom geld te geven aan goede doelen, terwijl je niks doet om daadwerkelijk het systeem te veranderen.

Žižek wil deze regels zelfs afdwingen via repressieve maatregelen 'zowel tegen buitenlandse fundamentalisten, als tegen onze eigen racisten'.

Het relatief korte stuk over Žižek weet ondertussen wel iets treurigs bloot te leggen.

Volgens filosoof Slavoj Žižek is deze zoektocht een idiosyncratische vlucht in het imaginaire ‘echte’ zelf waarmee je verder onrecht, ongelijkheid en armoede in de wereld kunt blijven tolereren.

De Vlaamse filosoof Frank Vande Veire oppert in zijn vorige week verschenen boek over Žižek dat de populaire denker enigszins te vergelijken is met een 'meesterbetekenaar'.

Toch kost zijn ontoegankelijke schrijfstijl Žižek, die gemiddeld twee boeken per jaar schrijft, geen lezers.

Veel minder bekend is echter hoezeer de ideeën van Tolokonnikova over kunst en politiek beïnvloed zijn door de intensieve studie van de geschriften van Karl Marx, Nikolaj Berdjajev en – niet in de laatste plaats – Slavoj Žižek.

Žižek meent verder dat de westerse wereld postpolitiek is geworden: de politiek is verworden tot het beheer van het kapitalisme door professionals en de werkelijke politieke tegenstellingen worden genegeerd of bestempeld als 'culturele verschillen'.