Aalmoezeniersweeshuis

De namen van de twee ‘nieuwe’ opvarenden doken echter op in het Archief van het Aalmoezeniersweeshuis van Amsterdam.

Cornelis van Aerssen vroeg in 1686 de regenten van het aalmoezeniersweeshuis om de toezending van enige tientallen kinderen, die onder de gereformeerde planters zouden worden verdeeld.

Het oproer had nog een staartje: een zekere Dirk Dirksz., een winkelier in de Nieuwe Leliestraat opgegroeid in het Aalmoezeniersweeshuis en ooit naar Suriname gestuurd, werd ervan beschuldigd de lantaarnpaal uit de grond te hebben getrokken.

Stedelijke gebouwen als de markthallen, het Aalmoezeniersweeshuis en het stadhuis werden volgens min of meer dezelfde ingetogen classicistische principes ontworpen.

Uiteindelijk belandde een groot deel van haar manuscriptien via Volckert van de Velde bij het Aalmoezeniersweeshuis en de Remonstrantse gemeente van Amsterdam.

Hoewel als zodanig niet meer te herkennen betreft het hier in feite een grootscheepse verbouwing en uitbreiding van het uit 1663/'65 daterende Aalmoezeniersweeshuis.