Aansprekers

Eerst betoogde men bij het stadhuis op de Dam, waarna de groep naar het Aalmoezeniershuis op de Prinsengracht ging, de plek waar de gemeentelijke aansprekers werden benoemd.

In januari 1696 kondigde het stadsbestuur (de vroedschap) aan dat er een keurgroep van 72 aansprekers en lantaarndragers benoemd zou worden die het stadsmonopolie op het regelen van uitvaarten zou krijgen.

Opgejut door de aansprekers gingen tal van armlastigen woedend de straat op.

Zogenoemde ‘aansprekers’ waren Amsterdamse burgers die, vaak als bijverdienste, begrafenissen organiseerden.

De aansprekers vind ik zijn mooiste.

Aansprekers en bedienaars van begrafenissen.

Er was geen vrije keuze meer, doden mochten alleen nog door de stad aangestelde aansprekers worden begraven.