Aardbaan

Ryugu is een ruwweg één kilometer grote ‘ruimterots’ die een baan doorloopt die grotendeels vlak buiten de aardbaan ligt.

De aardbaan vervormt namelijk geleidelijk, onder invloed van de aantrekkingskracht van de andere planeten.

Vermoedelijk heeft de aardas in het Precambrium zelfs een hoek van 54 graden met vlak van de aardbaan gehad.

Glaciale en interglaciale perioden worden veroorzaakt door wat bekend staat als de Milanković-parameters: De excentriciteit van de aardbaan, de obliquiteit van de aarde en de precessie van de aardas.

CO2 overschot kan door meerdere oorzaken zijn ontstaan; Broeikasgassen, Excentriciteit van de Aardbaan, Precessie van de Aarde, Geforceerde nutatie of Fluctuaties in zonnewind en kosmische straling.

Polaris Dawn werd aanvankelijk in een aardbaan van 190 tot 1408 kilometer geplaatst, al werd dat voor de ruimtewandeling teruggebracht naar een lagere baan.

Het begint soms met een externe factor - een reeks vulkaanuitbarstingen of een schommeling in de aardbaan – maar daardoor komt er CO2 vrij, en pas dan gaat het hard met de temperatuur.

Dat heeft diverse natuurlijke oorzaken: o.a.de zon dijdt uit en krimpt en heeft zonnevlekkenactiviteiten, de aardbaan om de zon wordt groten en weer kleiner.

De aardas maakt een hoek van 23,439281° met het vlak waarin de aardbaan ligt.

De aardbaan snijdt de baan van deze zwerm dus op twee plaatsen.

De aardas staat in een hoek van 23,439281° met het vlak waarin de aardbaan ligt, wat de seizoenen veroorzaakt.

De Aten-planetoïden waarvan het aphelium volledig binnen de aardbaan ligt, worden Apohel-planetoïden genoemd.

Tegen die tijd zou de Aarde wel verder van de Zon kunnen zijn dan nu door de toegenomen stralingsdruk, maar door getijdeneffecten kan de aardbaan juist weer krimpen zodat niet zeker is of de Aarde daadwerkelijk wordt opgeslokt door de Zon.

Verder spelen de hoek die de rotatieas van de Aarde maakt met het vlak van de Aardbaan rond de Zon, de verdeling van continenten over het aardoppervlak en de hoeveelheden broeikasgassen in de atmosfeer een belangrijke rol.

Aan het slot van die periode zal de ster een middellijn hebben gekregen die ongeveer zo groot is als de aardbaan.

De bijdragen van de elliptische aardbaan en de helling van de aardas zijn afzonderlijk aangegeven.

De Falcon 9-air had dan tot 6100 kg aan nuttige lading in een lage aardbaan moeten brengen.

De variatie door de elliptische aardbaan herhaalt zich eens per heel jaar.

Doordat de rotatieas van de Aarde niet loodrecht op de aardbaan om de zon staat, maar daar 23,4° van afwijkt ( inclinatie ), verandert de hoek waarmee de Zon de Aarde beschijnt, in de loop van een jaar.

Door een aantal upgrades is de liftcapaciteit naar een lage aardbaan nu boven de 20.000 kg gekomen en mag de Falcon 9 als "heavy lift vehicle" geclassificeerd worden.