Aardenne in een zin

Bij het zoeken naar het dier is dna veiliggesteld en dat wordt, legt Van Aardenne uit, door de Wageningen Universiteit onderzocht.

Correctie (5 augustus 2023): In een eerdere versie van dit stuk stond dat vicepremier Gijs van Aardenne moest opstappen na de RSV-enquête in de jaren tachtig.

Op basis van dat onderzoek zijn enkele scenario's denkbaar, zegt Van Aardenne.

Naast Lubbers maakten onder anderen VVD’er Gijs van Aardenne (Economische Zaken) en Onno Ruding (Financiën, CDA) er onderdeel van uit.

Van Aardenne werd niet tot afreden gedwongen maar moest wel verder door het leven als ‘aangeschoten wild’.

Verantwoordelijk minister Van Aardenne kwam als gevolg van de publicaties in politieke problemen omdat de plannen tot dan toe ontkend werden.

Wijlen Gijs van Aardenne (ook VVD) wist de wachtgeldregeling voor hem te optimaliseren door zijn verdiensten na zijn ministerschap vertraagd te doen uitbetalen.

Halverwege de regeerperiode raakte VVD-minister Gijs van Aardenne in zware problemen door de RSV-affaire.

In die hoedanigheid deed hij in 1984-1985 verslag van de RSV-enquête over steun van de overheid aan een noodlijdende scheepswerf, die toenmalig minister van Economische Zaken Gijs van Aardenne in ernstige verlegenheid bracht.

Joekes stond daar prominent op, en met stip nadat hij als parlementair RSV-enquêteur had geweigerd Nijpels te helpen bij de - overigens door Wiegel afgedwongen - bescherming van vice-premier Van Aardenne.

Volgens hem meldde het CDA destijds dat het moeilijk werd om VVD-minister Gijs van Aardenne van Economische Zaken, die toch al onder vuur lag, na de inbraak te blijven steunen.

Dan belt Van Aardenne op: hij heeft bezwaren.

De enquête bracht toenmalig minister van Economische Zaken Gijs van Aardenne in ernstige verlegenheid.

De reddingsoperatie slaagt, uiteindelijk zegt Van Aardenne ja.

De Tweede Kamer stuurde Van Aardenne echter niet naar huis, omdat zij hem niet als enige verantwoordelijk wilde stellen voor het debacle.

CDA-fractievoorzitter Bert de Vries stelde, dat het heel moeilijk werd om Van Aardenne te blijven steunen.

Van Aardenne kon zijn positie echter behouden, doordat toenmalig VVD-fractievoorzitter Ed Nijpels met een kabinetscrisis dreigde.

Een meerderheid wilde aan deze "politieke doodzonde" geen consequenties verbinden maar iedereen was het erover eens dat de positie van Van Aardenne was geschaad.

Gijs van Aardenne werd namens de VVD vicepremier.

Minister Gijs van Aardenne gaf op April 4 1979 toe dat er uitgaven zijn gedaan waarvan het nut mag worden betwijfeld.