Abbasidische

De Abbasidische kalief blijft aan als geestelijk leider, maar de Seltsjoeken nemen de wereldlijke macht over het Abbasidische rijk over.

Het grondgebied genoot een formele onafhankelijkheid, die geheel te danken was aan het Abbasidische gezag.

Om de samenwerking tussen de Seltsjoeken- en Abbasidische dynastieën te verzegelen, trouwde de kalief met een nicht van de sultan en Tuğrul trouwde met de dochter van de kalief.

Toen vervolgens het Abbasidische leger optrok tegen de Mongolen trokken deze zich terug.

Zijn regering wordt beschouwd als het midden houdend tussen de wreedste en de verlichtste Abbasidische kaliefen van de begintijd.

Gedurende het gehele Abbasidische en Osmaanse kalifaat (750 - 1923) hadden niet-moslims het recht om in hun eigen gerechtshoven volgens eigen rechtsprincipes en zonder tussenkomst van de islamitische overheid berecht te worden.

Togrul degradeerde de Abbasidische Kaliefs tot marionetten en nam hun legers over voor de oorlog tegen het Byzantijnse Rijk en het Kalifaat van de Fatimiden met de idee de Islamitische wereld te verenigen en uit te breiden.

Zolang de Abbasidische kaliefen deze grens goed bewaakten, bloeide de Arabisch-Perzische beschaving.

Na een tijd werden ze opnieuw door Abbasidische ruiters ingehaald.

Rond het jaar 1000 werd na aanvallen door de (door het Damasceense restant van het Abbasidische kalifaat van Baghdad gesteunde) Turkmeense Seltsjoeken door de Buyiden een stadsmuur opgetrokken rond Shiraz.

Veel van de Abbasidische bouwkunst is verloren gegaan.