Abeek

De buurtbewoners van de Abeek krijgen de raad om de wolven niet te benaderen en zeker niet te voederen.

Het centrum van Meeuwen is gelegen vlak bij de Abeek.

De Kempenmolenroute voert je langs de Abeek van Reppel en Bocholt tot Lozen en Kaulille ook voorbij heel bijzonder molenerfgoed.

De schans lag ten westen van de Abeek en werd door deze beek gevoed.

Die wordt later Abeek genoemd.

Deze locatie op de grens tussen Oudsbergen en het militair domein, tevens de bron van de Abeek is reeds 23 jaar een toplocatie van de paddentrek.

Het is een herstel en beheer van de open gras- en hooilanden langs de Abeek zoals dat honderden jaren door onze voorouders gedaan werd.

In de middenloop van de Abeek, op het grondgebied Ellikom-Meeuwen, werd een houtkant langs de beek uitgekozen.

Met uitzondering van een gedeelte van Hechtel-Eksel en Lommel dat naar de Schelde afwatert (Nete), zijn de waterlopen zuid-noord-oostelijk georiënteerd richting Maas (Dommel, Warmbeek, Abeek, Itterbeek).

Daar komen de meeste van deze beken uit in de Abeek, waar zich een groot, moerassig gebied bevond.

De Abeek is echter van 1865-1875 sterk vergraven, teneinde het moeras te ontginnen.

De turbine en een deel van het binnenwerk zijn nog aanwezig maar, door de omlegging van de Abeek, heeft de molen geen water meer.

Door het graven van de Lossing en het kanaliseren van de Abeek in 1865 en daaropvolgende jaren werden ook de uitgestrekte moerassen gedeeltelijk ontgonnen, waardoor de landbouw tot ontwikkeling kwam.

Talrijke beken, waarvan de Abeek de belangrijkste is, lopen vanaf het Plateau door de vlakte in noordwestelijke richting.

Vanaf 1865 werd getracht dit broekgebied droog te maken door de Abeek zuidwaarts te verleggen en ontwateringskanalen ( Lossing en later de Neerbroeklossing) door het gebied te graven.

De Lossing sluit aan op de Lozerbroekbeek, loopt recht naar de landsgrens, volgt deze en duikt tweemaal onder de Abeek.

Globaal herstelplan Abeek – Historische evaluatie als basis voor beekherstel.

Het dal van de Abeek behoort tot de meest waardevolle natuurgebieden in Vlaanderen.

Oorspronkelijk was dit een doorstroommoeras : Een laagte waarin de Abeek uitkwam en die ongeveer 1 km breed was.

Reppel werd dus aangeduid als "villa": een hoeve of landhuis met veel bijgebouwen, die het centrum van het allodium vormde en in feite een (landbouw)gemeenschap langs de oever van de Abeek was.