Acconci in een zin

Eind jaren tachtig richtte Vito Acconci de 'Acconci Studio' op, een groep van kunstenaars die projecten ontwerpen voor publieke ruimtes, plaza's, tuinen en parken.

In deze performance is Acconci de maker en ontvanger van het genot van het kunstwerk, een werk dat tegelijkertijd openbaar als privé is.

Acconci maakte de radicale beslissing zich voornamelijk met architectuur bezig te willen houden.

Zoals veel performancekunstenaars uit die tijd zette Acconci zijn eigen lichaam in als materiaal.

Want Acconci - 'founding father van de performance' - is niet slechts een overjarige goeroe uit het verleden.

Het waren de jaren waarin de Amerikaanse performance-kunstenaar Chris Burden een kogel op zijn arm liet afvuren en Vito Acconci, geluidversterkt, masturberend onder de galerievloer lag terwijl het publiek over hem heen wandelde.

Jedermann Collection, conceptionele fotografie uit de jaren zestig en zeventig, van Vito Acconci, John Baldessari, Bernd & Hilla Becher, Gordon Matta-Clark, Sigmar Polke, t/m 12 oktober.

In 1978 stelde conservator Dorine Mignot in het Stedelijk Museum Amsterdam het eerste grote overzicht van Acconci in Nederland samen.

Acconci's studio probeerde hier de winkel te amken zoals de kleren die het verkoopt.

Biografie In 1962 studeerde Vito Acconci af op de 'Holy Cross College' in Worcester met als hoofdvak Engelse Literatuur.

In de late jaren 60 begon Acconci met performances, film- en videokunst als instrumenten van zelf-analyse en intermenselijke relaties.

In "following piece" (1969) volgt Acconci willekeurige mensen op straat, de acties stoppen op het moment dat deze persoon een privegebied ingaat.

In Seedbed ligt Acconci verscholen onder een vloer van een galerie.

In deze performance is Acconci de maker en ontvanger van het genot van het kunstwerk, een werk dat tegelijkertijd openbaar als prive is.