Achmatova in een zin

Achmatova laat in haar gedicht Voronezj, over de verbannen dichter Mandelstam, met 'Muze' zien hoe dat op een acmeïstische manier kan.

Anna Achmatova, De echte twintigste eeuw, p. 50.

Dit gezamenlijke lot – de man en de zoon van Achmatova waren gearresteerd – schept een band tussen beide vrouwen die uitgroeit tot een hechte vriendschap.

Ondanks hun grote leeftijdsverschil en ondanks het feit dat ze in hun dichtkunst eerder elkaars tegenpolen waren, erkende Achmatova vrijwel meteen het gelijkwaardige van zijn talent.

Rusland Lethe Lorelei, waarin gedichten van Poesjkin, Tjoettsjev, Goemiljov, Achmatova, Mandelstam, Pasternak, Alexander Galitsj, Okoedzjava en Achmadoelina zijn opgenomen.

Wanneer Achmatova door een gemiste trein laat aankwam plaagde Mandelstam: 'U reist zo snel als Anna Karenina'.

Ze overleefde de Tweede Wereldoorlog met Achmatova in Tasjkent.

Zo werkte hij in deze tijd aan de basis van zijn beroemd geworden latere essays over gedichten van Tsvetajeva, Mandelstam, Achmatova, Auden, Frost, Hardy.

Het gedicht 'Requiem' van Anna Achmatova waarin ze refereert aan Kresty - haar zoon zat daar enige tijd vast - heeft inmiddels een prominente plek gekregen in het gebouw.

Zoals bijvoorbeeld Anna Achmatova deed.

Die situatie wordt door hem vergeleken met de samizdat in de Sowjet Unie toen men gedichten van Mandelstam en Achmatova uit het hoofd leerde om zich geestelijk in vorm te houden.

Maar Achmatova had in twee opzichten gelijk.

Die hebben we allemaal onthouden, tot aan het eind van ons leven…’, schreef Achmatova.

Kort na de oorlog was er in de pers een ongekende haatcampagne losgebarsten tegen de ideologisch onbetrouwbaar geachte schrijvers Achmatova en Zosjtsjenko.

Met die late roman ‘Dokter Zjivago’ (1958) vestigde hij zijn wereldfaam maar in zijn vaderland zelf is hij toch vooral bekend gebleven als dichter, een grote naam naast die van Osip Mandelstam, Anna Achmatova en Marina Tsvetajeva, zijn generatiegenoten.

Na de dood van zijn moeder vond hij ze onverzonden terug in haar geheime koffertje, dat ook de schriften bevatte met haar lievelingsgedichten van verboden dichters als Anna Achmatova en Osip Mandelstam.

Het voorwoord bereidt de lezer voor op een bijzondere stijl van schrijven die intuďtief van aard is en de herinneringen aan vroeger geeft zoals ze voor Achmatova’s geestesoog verschijnen.

Deze kerk, waar in 1967 de uitvaartmis van de dichteres Anna Achmatova werd gehouden, heeft zowel een bovenkerk als een onderkerk.

Het was dezelfde broche op de jurk van Tsvetajeva en Achmatova.

Maar ook in die jaren had ze al grote belangstelling voor het werk van andere dichters, zoals Achmatova en Mandelstam.