Achtersten

Het was de warmste zesde september ooit, en dat hebben ze ook bij hoeveijs Den Achtersten Dries op Einhoven in Zoersel geweten.

De uitdrukking dat het ‘klikt’ hebben vlinders uitgevonden, want om lichaamssappen te overhandigen, klikken ze elkaars achtersten aan elkaar.

Maar waar komen ze dan terecht? die achtersten gaan gewoon baren en uitkering trekken denk ik, maar de voorsten?

Boezems en achtersten schijnen deze dames trots te maken, wat negatieve gevoelens oproept bij juryleden die zich in de omstandigheden van de aria, meestal over de liefde dus, moeten inleven.

De zee van omhooggestoken achtersten lijkt te beantwoorden aan een streng geometrisch patroon.

In Zoersel in het gehucht Einhoven wordt er gestopt voor een bol ijs bij Den Achtersten Dries.

We zien hoe de achtersten in de mensenkluwen de voorsten in de afgrond van de loopgraven duwen, als een voortgaand proces van vernietiging, zonder doel en zonder eind.

Direct voorbij het Zuidoostrak werd geankerd om op de achtersten te wachten, maar er braken zware regenbuien los en de wind nam verder toe, zodat het aantrekkelijker werd om nog maar even te blijven liggen.