Adrianopel

Gevangenschap Constantinopel (Istanboel) en Adrianopel (Edirne) 'Abdu'l-Bahá met zijn broers en volgelingen Bahá'u'lláh in Adrianopel.

Maar het Imperium had wel een grote rol gespeeld in het tot stand komen van deze van krijgscompagnieën, zoals we zagen in het geval van Adrianopel.

En Edirne heet eigenlijk Adrianopel.

Sultan Mahmut wordt gedwongen tot het sluiten van het vredesverdrag van Edirne (Adrianopel) in 1829, ter gelegenheid waarvan Belgrado erkend wordt als zelfstandige provincie binnen de Ottomaanse grenzen en bestuurd door Obrenović als erfrechtelijk prins.

Bahá'u'lláh en zijn familie verlieten Adrianopel op 12 augustus 1868 en na een reis over land en zee kwamen zij op 31 augustus aan in Akko.

De Gotische bedreiging van Adrianopel en Constantinopel moest gestopt worden.

Hierbij was hij de Ottomaanse aanvoerder in de Slag bij Kırklareli in 1912, de Slag bij Lüleburgaz en de Slag bij Adrianopel in 1913, waarbij de Ottomaanse troepen werden verslagen door de Bulgaren.

Na de desastreuze Slag bij Adrianopel, waaraan Willem niet deelnam, keerde hij met 7.000 andere kruisvaarders terug naar zijn vaderland.

Na het verdrag van Adrianopel (1568) werd Oost-Europa herverdeeld.

In het nieuwe Bulgaarse gebied lagen onder meer de havenstad Dedeagatsj (Alexandroupolis) en de steden Xanthi en Adrianopel (Edirne).

Adrianopel ging in 923 wederom verloren en in 924 belegerde het Bulgaarse leger zelfs Constantinopel.

Als vervanger benoemde hij Martinianus, dan een magister officiorum aan zijn hof, enige tijd na de slag bij Adrianopel op 3 juli 324, tot medekeizer.

Begin augustus stuitte hij in Thracië, bij de stad Adrianopel op de Goten.

Constantia begeleidde haar man op de veldtocht en vluchtte vervolgens met hem van Sirmium naar Adrianopel.

De aanloop In de lente van het jaar 1711 vertrok de Ottomaanse hoofdmacht vanuit Adrianopel en rukte op naar het noordoosten.

Deze foto werd genomen terwijl hij in Adrianopel was.

In 324 kwam het nabij Adrianopel tot een veldslag, waarbij Licinius om het leven kwam.

Luitenant Fabius Algemeen Handelsblad (18-04-1913) Fabius reisde aldaar via Adrianopel naar Skoetari en werd op de terugreis naar Rome ziek.

Slag bij Adrianopel (378) : De Goten in rood en het Romeinse leger in blauw.

Vanuit hier breiden hij en zijn opvolgers het Osmaanse Rijk verder uit, na de verovering van Adrianopel in 1365 wordt de hoofdstad naar die stad verplaatst.