Aemilianus in een zin

Aemilianus werd als overwinnaar na de slag tot keizer uitgeroepen.

Dezen sloten zich vervolgens bij Aemilianus aan.

Het moet tot een treffen zijn gekomen aangezien de brug daarna Pons Sanguinarius is gaan heten, maar al het bloed was zinloos aangezien Aemilianus door zijn eigen soldaten werd vermoord.

Hoewel het er niet van afgeleid is, wordt de naam Melle ook in verband gebracht met Aemilianus.

Om aan te geven dat hij zoon was van Aemilius Paulus, hield hij ook het nomen gentile Aemilianus.

Twee dagen later bereikte Aemilianus Rome en werd onmiddellijk door de senaat - die hem nota bene twee weken eerder tot staatsvijand had verklaard - uitgeroepen tot keizer.

Als patroonheilige van de kerk werd de heilige Hiëronymus Aemilianus gekozen, de vader der wezen.

Chaetonotus aemilianus is een buikharige uit de familie Chaetonotidae.

De Senaat had hem bevolen om de stad Carthago totaal te verwoesten, en er wordt gezegd dat bij het zien van de verwoesting Aemilianus huilde om de gedachte dat Rome dit lot misschien ook een keer zou overkomen.

Deze keer was het de prefect van Egypte, Lucius Mussius Aemilianus die ook al steun had gegeven aan de opstand van Macrianus.

Quintus Fabius Maximus Aemilianus vocht onder zijn vader mee in de Derde Macedonische oorlog en werd naar Rome gezonden om daar het bericht van de Romeinse overwinning in de Slag bij Pydna te brengen.

Quintus Fabius Maximus Aemilianus was een Romeins politicus en generaal.

Vermoord door eigen soldaten Spijtig voor Aemilianus was Valerianus echter doorgegaan met het mobiliseren van troepen en tegen het eind van de zomer van 253 rukte hij op zijn beurt op naar Rome.

Voordat Valerianus voldoende troepen had kunnen mobiliseren, waren Aemilianus' troepen al zover opgerukt dat het te laat was om ze tegen te houden.

Zijn jongere broer Scipio Aemilianus was eveneens geadopteerd, maar de twee hielden altijd een sterke band.

Zijn militair optreden werd gekenmerkt door een inactieve houding en leidde er uiteindelijk toe dat hij al na een jaar vervangen werd door de bekwamere Publius Cornelius Scipio Aemilianus Africanus minor Appianus, Punica 110-112.

Aemilianus verdeelde echter het geld, dat bedoeld was deze vrede te subsidiëren, onder zijn soldaten.

Aemilianus zou uiteindelijk niet door Valerianus, maar door mannen uit zijn eigen aanhang worden omgebracht.

In 134 v.Chr. werd Scipio Aemilianus naar Spanje gestuurd om een einde te maken aan de oorlog.

Mensen in Friesland uit de 17e eeuw die Melle heetten en die de Latijnse vorm van hun naam opgaven, gebruikten hiervoor de naam Aemilianus.