Afdamming

De afdamming van de Osage creëerde een groot stuwmeer achter de dam, het langgerekte Lake of the Ozarks dat zich uitstrekt over bijna 150 km stroomopwaarts.

De laaggelegen komgronden konden pas na afdamming van de Kromme Rijn worden ontgonnen, deze zijn langwerpig.

Deze vijvers werden voor of in de 14de eeuw door afdamming gecreëerd met het oog op waterbevoorrading en doen tegenwoordig ook dienst als natuur- en recreatiegebied.

Dit leidde tot onlusten, en vijftien jaar later kregen de dorpelingen toestemming in tijden van nood de afdamming te verwijderen.

Het fijnere sediment dat sinds de afdamming in de getijrivier bleef liggen, had een hygroscopische samenstelling waarmee alleen de zogenaamde ijsselsteen (kleine, gele steen) kon worden gebakken.

Met de afdamming en verzanding van de Arne ging ook de functie van het tolhuis verloren.

Na de afdamming bij Vreeswijk slibde de IJssel in de bovenloop dicht en dat leverde problemen op voor het scheepvaartverkeer.

Tot de afdamming was er een getijdeverschil van wel 5 meter.

Hiervoor worden dus een afdamming in de vijver geplaatst.

Het brakke water herbergt nog diverse populaties zoutwatervissen die door de afdamming opgesloten raakten.

De Geul De Geul ontleent zijn naam aan een natte duinvallei die door afdamming gescheiden is van de Mok waarmee het oorspronkelijk een geheel vormde.

Het is echter als gevolg van afdamming niet meer met Noordzeekanaal verbonden.

Het onderste bekken is een kunstmatig meer van 71 hectare dat ontstond door afdamming van de meander van de Amblève te Coo in de gemeente Stavelot.

Maar pas op 20 juli 1872 was de aanbesteding van een ‘Derde Waterkering’ in de Lingehaven, bestaande uit een afdamming, ongeveer 57 meter na de oude Merwedesluis.

De afdamming van de Braakman in 1952 betekende het einde van de mosselcultuur.

De dam bezweek echter om in 1747 definitief van de zee te worden afgesneden door afdamming van het Paswater, de toenmalige haventoegang tot Sluis.

De geul heeft zich zeewaarts ter hoogte van de vroegere afdamming verplaatst en er is een delta ontstaan met een stroom die rechtstreeks naar zee gaat, terwijl de andere stroom noordelijker schuin in zee gaat.

De oudste samenwerking vond plaats in Utrecht omstreeks 1122, toen twintig buurtschappen samenwerkten voor een afdamming van de Kromme Rijn onder Wijk bij Duurstede.

Een deel ervan kon door afdamming van de Maas onder water gezet worden.

Er moet dan wel eerst een dijk van enkele honderden meters worden opgeworpen tussen de afdamming van de Koolhofvaart en de Veurnevaart om het water naar de Oostkant van de spoorweg te leiden.