Ahrendt

Hannah Ahrendt heeft weer gelijk: niemand is fascismevrij.

Toen de briefwisseling tussen Ahrendt en Heidegger boven water kwam, vroeg men zich af hoe het mogelijk was dat iemand die de banaliteit van het kwaad kon ontleden, het banale kwaad van een man als Heidegger door de vingers kon zien.

Van Saarloos, zichzelf losjes plaatsend in de traditie van het Eichmann- van Ahrendt en Mulisch, heeft zichzelf tot taak gesteld een anti-hype-blik te ontwikkelen: wat ertoe doet hoeft er niet per se toe te doen.