Ahriman

Ormazd had Ahriman kunnen opsluiten in de levensboom, maar Ahriman kon ontsnappen en dreigt de wereld te overspoelen met het kwade.

Tussen de goede God Ahoera Mazda (Ohrmazd) en de kwaadaardige Angrya Mainyu (Ahriman).

Ahriman, als geest van de duisternis, verlokt mensen hun verbinding met het goddelijke te ontkennen en geheel op te gaan in de materiële wereld, maar stimuleert ook intellectualiteit en technologische ontwikkeling.

Het centrale conflict in het spel draait rond de strijd tussen Ormazd, de god van het goede en Ahriman, god van het kwaad.

Hoe het ook zij, Angra Mainyu (Ahriman) blijft ellende in de fysieke wereld brengen, zodat ook de mens telkens moet kiezen tussen goed en kwaad, maar in de eindstrijd zal Angra Mainyu het verliezen van Ahura Mazdâ.

Ohrmazd stelt voor om de strijd te beperken tot negenduizend jaar, waarmee Ahriman instemt, waarop Ohrmazd hem voorspelt dat het goede zal overwinnen.

Tegenover de orde van Ahura Mazdâ stond volgens Zarathustra Angrin Mainyu ('Kwade Geest'; Middelperzisch: Ahreman; Nieuwperzisch: Ahriman), god van wanorde en het kwaad.

Ahriman en Lucifer mogen nog uitbundiger in hun eenzijdigheid worden neergezet.

De voordrachten zijn geordend in voordrachten over de cultuur van de moderne tijd; Lucifer en Ahriman; de werking van het kwaad; techniek en de toekomst van de aarde.

Hoe kan Strader's apparaat uit de macht van Ahriman blijven en ten dienste komen van de mensheid?

Hij wordt levenslang verbannen naar het eiland Ahriman.

Zoroastrisme In de Iraanse mythologie en het daarop geïnspireerde Zoroastrisme werd de eerste vrouw Jeh verondersteld samen met de duivel Ahriman te zijn geschapen.

Pamina kiest noch voor Monostatos (zie ook Ahriman ), noch voor Sarastro (zie ook Lucifer ) maar Pamina verbindt zich met menselijkheid (Tamino dus).