Aicher in een zin

Op de parkeerplaats van de Max Aicher Arena, een ijsstadion aan de doorgaande weg richting het Beierse dorpje Inzell, werken tientallen schaatsers zich op een dinsdagochtend in het zweet.

Een pictogram van Otl Aicher voor de Olympische Spelen van 1972 (zwemmen).

In 1987 verscheen de eerste editie van dit boek, dat de filosofie van Otl Aicher verwoordde.

Dat gevoel heerste toch wel in de Max Aicher Arena.

De komende topsportdirecteur van de Vlaamse Schaatsunie, Jeroen Straathof, was in de Max-Aicher-Arena belangstellend toeschouwer.

In de Max Aicher Arena, de overdekte piste op de plek waar ooit het Ludwig Schwabl Stadion stond, kon hij op zijn geliefde vijf kilometer de twintigste wereldtitel uit zijn loopbaan binnenslepen.

Op de 500 meter van de WK afstanden reed hij in de eerste rit naar 34,50, op dat moment de tweede tijd ooit in de Max Aicher Arena gereden.

Op de tribunes van de Max Aicher Arena maakte het ‘Bloed, zweet en tranen’ plaats voor het Noorse volkslied.

Aan het slot van de 10 kilometer kan iedereen in de Max Aicher Arena zien hoeveel Roest van zichzelf moet vragen in zijn strijd met de beste schaatser van dit moment.

Die gedachtes zal Leerdam donderdag en vrijdag even parkeren, aangezien ze in de Max Aicher Arena voor de tweede keer op rij wereldkampioene sprint wil worden.

In de trainingen voor het mondiale sprintkampioenschap had de kopman van Team Reggeborgh nog het gevoel dat hij over het ijs van de Max Aicher Arena vloog.

Met het WK sprint wordt vier dagen schaatsen in de Max Aicher Arena in het Duitse Inzell afgetrapt.

Roest ging er op de slotafstand in de Max Aicher Arena in Inzell voor en hoopte dat hij na een versnelling de Amerikaan op een bepaald moment in de rug zou zien, maar dat gebeurde niet.

Het Maix Aicher Arena heeft niet alleen een schaatsbaan, er worden ook andere evenementen georganiseerd.

Het werd genoemd naar de wijk Rotis van de Duitse plaats Leutkirch im Allgäu waar Aicher woonde.

In 1985 vervolgens ging Aicher samen met ontwerper Johannes Potente de werkplaats van de FSB fabriek in en onderzocht alle deurkrukken van Potente op de grijpbaarheid van het voorwerp.

Aicher, P.J. (1995); Guide to the Aqueducts of Ancient Rome, Bolchazy-Carducci Publishers, p. 2. Omdat de voorgeschiedenis van de Etrusken onduidelijk is, kan tot op heden nog niet worden vastgesteld of zij op de hoogte kunnen zijn geweest van de qanat.

Dit lettertype is vernoemd naar de wijk Rotis in de Duitse plaats Leutkirch im Allgäu waar Aicher woonde.

Voor het ZDF ontwierp Aicher niet alleen het logo, maar ook een compleet nieuw lettertype dat speciaal voor het ZDF was ontworpen.