Aksa

Aan de kale muren van de woonkamer hing een replica van de Aksa-moskee in Jeruzalem, een korantekst en een foto van Yasser Arafat, die liefkozend Abu Amar werd genoemd.

En die tempel hoort op de plek waar nu de Al-Aksa staat, op de tempelberg.

Beelden van agenten die de Al-Aksa-moskee binnengaan en er schokgranaten binnen gooien, nadat zij met kogels en flessen werden bekogeld, zorgen voor grote verontwaardiging en woede in de gehele moslimwereld.

Ze bouwden hun Al Aksa-moskee boven op de Joodse tempelberg.

De islamisten van Hamas en de palestijnen zijn "woedend", want ja, nu domineert niet de gouden koepel van de Omarmoskee, maar moet deze concureren met de koepel van de Hurvasynagoge, die waarschijnlijk ook nog hoger staat dan de El Aksa moskee.

We hebben altijd gelijk gehad dat het verbod zou worden ingetrokken, aldus Aksa.

Die kon hij bovendien ook niet lezen want de boodschap was in het Arabisch: 'Onze Aksa, niet hun tempel'.

Nu staan de kranten vol foto's en verslagen over de Al Aksa-intifada en speculeert iedereen over het mislukken van het vredesproces.

Dat is al begonnen lang voordat hij met zijn bezoek aan de Tempelberg in 2000 de Al Aksa Intifada provoceerde.

In een rede in de Al Aksa Moskee op 19 mei 2000, zei een imam: “Deze Moskee zal niemand binnengaan door onderhandelingen of vredesovereenkomsten.

Na wat kleine verbouwingen noemde men de kerk voortaan de Al-Aksa moskee.

Heel duidelijk zag ik het enorme tempelplein (harem es-sjenif) met de rotskoepel en de Aksa-moskee aan de zuidkust, die einde augustus 1969 door de Australiër Michael Rohen in brand gestoken werd.

De schokkende partijdigheid van de media jegens Israël in de verslaggeving van de voortdurende zogenaamde "Al Aksa intifada" is hiervan een duidelijk bewijs.