Albee in een zin

Hier bracht hij in 1966 Het verhaal van de dierentuin van Edward Albee uit, een voorstelling die opviel door een grote theatraliteit en rijke beeldtaal.

Albee was nog een van de vele bezoekers van het het appartement bij Brooklyn Heigts.

Hij huwde Wanden Matthews, met wie hij twee kinderen kreeg: folkzanger en schilder Peter La Farge (geboren als Oliver Albee La Farge) en Povy La Farge.

Hij is duidelijk geadopteerd door de Stewart familie daar Albee een Afro-Amerikaan is en de rest van de familie blank.

In 1966 maakte hij daar de voorstelling Het verhaal van de Dierentuin van Edward Albee, dat positieve recensies kreeg.

In ‘Een wankel evenwicht’ (‘A Delicate Balance’, 1966) schetst Edward Albee een venijnig spel van frustraties en ontwrichting, die elke harmonie of loyaliteit in de weg staat.

Albee stierf in zijn huis in Montauk, in de staat New York.

Het was in 1981 en ze was Martha in Edward Albee's Wie is er bang voor Virgina Woolf?, dat toen werd gespeeld door Het Publiekstheater (de voorloper van Toneelgroep Amsterdam), met Eric Schneider als tegenspeler.

De scriptschrijvers verwijderen zich in de loop van de voorstelling van hun inspiratiebron: er zijn een hoop oneliners en dialogen bij elkaar gewinkeld uit Albee's Wie is bang voor Virginia Woolf.

En dat de allround actrice niet alleen in de meeste Shakespeares, Grieken en Tsjechovs heeft gestaan, maar ook in eigentijdse stukken van onder anderen Edward Albee.

Hij demonstreert wat Albee opschreef: vlak voor (of vlak na) het delirium raakt de mens ontnuchterd, en dan begint het dronkemansspel pas echt.

Hij speelde rollen in stukken van Ionesco, Shaw, Shakespeare, Toergenjev, Albee en Tsjechov.

Barr las de rol van Martha, Albee zelf deed George, twee vrienden deden het bezoekende stel Honey en Nick.

Dat merkte je bij Albee’s Who’s Afraid of Virginia Woolf?

Op het repertoire stonden, zegt hij, stukken van staal: Miller, Anouilh, Albee.

Terecht, want anders zou dit spel een dosis aan realistische onwaarschijnlijkheden hebben meegekregen, die Albee's vormkracht ontwricht.

Uitstekende verfilming stuk Albee, met ijzersterk spel van Richard Burton en Elizabeth Taylor die elkaar naar het leven staan.

Albee debuteerde in 1958 met The Zoo Story, waarin twee mannen op een bankje in het park bijna Beckett-achtig over het leven filosoferen.

Dat is het verschil met Edward Albee.

En evenmin komen we erachter dat de beschaafd formulerende meneer die zo kernachtig de betekenis van Tennessee Williams voor het theater van de twintigste eeuw samenvat, collega-schrijver Edward Albee is.