Alfabetten

Van spijkerschrift tot runentekens, van geschreven alfabetten tot gebarentaal, is er nog ruimte voor nieuwe alfabetten?

Het lijkt ook enigszins op de religieuze alfabetten van het Burmees en het Mon (al deze alfabetten zijn afgeleid van het Oud Mon-alfabet).

Dit is zo omdat de alfabetten in deze regio zijn gebaseerd op een of meer oude Indische alfabetten of schriften.

Het Japans schrift is heel ingewikkeld. Het heeft drie alfabetten met meer dan tweeduizend tekens.

In Elefen worden twee alfabetten gebruikt: het Latijnse en het Cyrillische alfabet.

De talen in Zuid- en Zuidoost-Azië hebben hun eigen klanken, letters en alfabetten, die in meer of mindere mate op elkaar lijken.

De verwachting is dat beide alfabetten nog langere tijd naast elkaar zullen worden gebruikt, hoewel van hogerhand het gebruik van cyrillisch wel wordt ontmoedigd.

Er ontwikkelden zich lokale (zogenaamde epichorische) alfabetten met telkens verschillende tekens.

Het geven van een naam aan elk van de letters werd bij veel oude alfabetten gedaan.

Het is gebruikelijk om bij de versleuteling gebruik te maken van twee alfabetten.

In alfabetten in strikte zin worden medeklinkers en klinkers daarentegen als onafhankelijke letters geschreven.

In de Kuifje-stripboeken worden twee alfabetten gebruikt.

In de praktijk worden beide alfabetten echter naast elkaar gebruikt doordat de oudere generatie gewend is om het cyrillische alfabet te gebruiken en de publicatie van boeken door geldgebrek nog weinig in het Latijns alfabet wordt geschreven.

In Griekenland werd het Fenicische schrift aangepast door klinkers toe te voegen, wat daarmee de voorouder van alle alfabetten in het Westen creëerde.

Ook al lijken deze Aziatische letters en alfabetten voor westerlingen soms op het eerste gezicht op elkaar, toch kan bijvoorbeeld een Thai het Indische alfabet niet lezen en moet hij het Indische alfabet van de grond af aan leren.

Ook de principes waarvoor de alfabetten worden gebruikt, verschillen per taal.

Dat is alweer twee alfabetten geleden.

Alfabetten volgen verschillende principes om taal weer te geven.

De namen van de runen zijn in het Proto-Germaans en zijn gebaseerd op de namen voor runen die voorkwamen in de nieuwe alfabetten en de namen van de letters van het Gotische alfabet.

Daar de grens tussen het Latijnse alfabet en het Cyrillisch dwars door het Slavische taalgebied loopt, kan het Slovianski in beide alfabetten worden geschreven.