Aljechin in een zin

DSC nam vervolgens het initiatief om één van de partijen tussen Aljechin en Euwe in Delft te laten spelen onder auspiciën van DSC, in combinatie met een causerie door oud-wereldkampioen Dr. Lasker over de kansen van Euwe tegen Aljechin.

Het is een variant in de Franse opening en het heet ook wel de Chatard-Aljechin aanval omdat Aleksandr Aljechin deze opening introduceerde.

Wederom was de uitslag duidelijk, Aljechin won met 15½-10½ In 1935 nam Aljechin een uitdaging van Max Euwe aan.

Op 15 december 1935 werd Max Euwe wereldkampioen schaken door de tot dan toe onverslaanbaar geachte Aleksandr Aljechin af te troeven.

Al in 1933 stuurde de tot Fransman genaturaliseerde Rus Aljechin, die wel behoefte had aan een financieel lucratieve tweestrijd, een brief naar Euwe waarin hij voorstelde om tien partijen te spelen.

De match, die evenals de vorige als een soort reizend circus door heel Nederland trok, eindigde uiteindelijk in 15½-9½ voor Aljechin.

In 1935 nodigde regerend wereldkampioen Aljechin Euwe uit om een match om het wereldkampioenschap te spelen.

In 1971 won hij zijn eerste grote toernooi in de Sovjet-Unie, het Aljechin Memorial, en tevens zijn eerste internationale toernooi, in Hastings.

De Groot liet natuurlijk niet alleen grootmeesters als Aljechin en Euwe hardop over een stelling nadenken, maar ook mindere goden kwamen aan het woord, zodat hij het verschil in denken in kaart zou kunnen brengen.

Hoe dan ook: Aljechin kon of wilde niets doen.

Hij wist Euwe over te halen om in 1935 Aljechin uit te dagen voor een match om het wereldkampioenschap.

Nederland kon Aljechin wél betalen.

De 3e ronde werd een degelijke remise na een doodgebloede Aljechin.

Aljechin won met 15½-9½.

Geen van de partijen wordt in het boek vermeld, maar de beschrijving van de partij die Czentowits tegen de passagiers speelt, doet Dr. B. denken aan een een partij tussen Aljechin en Bogoljoebov uit 1922.

Onder meer het spel van wereldkampioen Aleksandr Aljechin bevat duidelijke hypermoderne invloeden.

Op latere leeftijd vertrok hij naar Tsjecho-Slowakije waar hij in 1937 Aljechin uitdaagde voor een match om het wereldkampioenschap.

Aljechin had Capablanca een revanchematch beloofd, maar die is nooit tot stand gekomen.

Aljechin heeft hierna zijn titel niet meer verdedigd en stierf als wereldkampioen in 1946.

Bij de deportatie van Salo Landau ging ook het gerucht dat Aljechin geweigerd had te helpen, maar ook dat lijkt niet bewezen.