Allodiale in een zin

Vermoedelijk hadden de heren van Warmond, in de tijd dat zij hun grafelijke lenen kwijt waren, op hun allodiale (eigen) goederen gewoond, en dat is op allodiale grond dat het Huys te Warmont even later bleek te zijn verrezen.

De Piecken maakten een fortuin door een combinatie van hertogelijke ambten, allodiale goederen, leengoederen en heerlijke rechten.

Uit 1461 is een document bekend met door hem na te laten en door zijn vrouw ( N. van Voorst) reeds nagelaten allodiale bezittingen, waaronder Havehorst, Ansen, Vleddering en tienden over Meppeler marke.

Van daaruit oefende hij zijn ambtelijke functies uit en beheerde hij zijn talrijke allodiale en feodale bezittingen.

Het is goed mogelijk dat Ghevaert van Eyndoven als heer van Jekschot op deze op wildernis dezelfde rechten uit wilde oefenen als over zijn eigen of allodiale deel van zijn heerlijkheid.

Haar man droeg toen de tot dan toe allodiale heerlijkheid Herpen (allodium de Herpen Miraeus, A., Foppens, J.F. (ed.

Bij allodiale goederen was er eerder sprake van pacht of erfpacht.

De laatste vermelding van Wichman dateert uit december 973. Een aanzienlijk gedeelte van zijn allodiale bezittingen schonk Wichman aan zijn religieuze stichting.

Deze vier vrouwen maakten aanspraak op de allodiale bezittingen.

Haar man droeg toen de tot dan toe allodiale heerlijkheid Herpen aan hertog Hendrik I van Brabant in leen op.

Hij stierf in 1490 en de allodiale bezittingen van de Van Oostenwolde's kwamen in 1491 eerst bij zijn broer Roelof die ze meteen overdroeg aan zijn jongste broer Herman.

Tot de afschaffing van de heerlijke rechten is Zuid-Polsbroek een allodiale en zogenoemde hoge heerlijkheid (dat wil zeggen: een heerlijkheid waar de heer ook rechtsprekende macht had) gebleven.

Tot eind 18e eeuw was Puurs een allodiale heerlijkheid die afhing van de Sint-Bernardusabdij te Hemiksem (in de 13e eeuw voor klinkende munt afgekocht van de abdij van Kornelimünster ).

Zijn weduwe verkocht in 1478 haar deel van het allodiale goed Rheebruggen aan haar neef Roelof ('reinoldszoon') Van den Clooster.

De dochter van de laatste graaf van Hohenems, Rebecca is gehuwd met Frans Xaverius van Harrach en de allodiale bezittingen kwamen daardoor in 1790 aan de familie Harrach.

In 1740 erfden zij samen met Hohenlohe-Kirchberg het allodiale bezit van de graven van Wolfstein.

In dat jaar zou de allodiale heer Engelbert uit Alphen aanzienlijke bezittingen aan deze abdij hebben geschonken.