Altaarruimte

De altaarruimte werd in 2003 opnieuw ontworpen door Brigitte Kowanz en wordt gekenmerkt door het gebruik van glas.

De kapel naast de altaarruimte is de Candiduskapel.

Deze vormt de scheiding tussen de altaarruimte en het schip van de kerk.

In 1680 volgde aan weerszijden van de altaarruimte de inbouw van een gestoelte voor de adellijke magistraten.

Oorspronkelijk was deze kapel afgesloten en via een smalle trap verbonden met het hoofdgebouw, maar een grote doorbraak maakte later voor de bezoekers van de kapel een vrij zicht op de altaarruimte mogelijk.

Op de zuidelijke kant van de altaarruimte staan twee beelden die afkomstig zijn uit de oude kerk.

Tot de weinige voorwerpen van het oorspronkelijke interieur behoort een doopvont in de altaarruimte uit het jaar 1786.

Een halfcirkelvormige apsis is doorgetrokken naar de bovenverdieping en vormt daar een tweede altaarruimte.

De deur naar de altaarruimte is gesloten.

De bekende duitse beeldhouwer Ewald Mataré richtte de altaarruimte in de jaren 1959-1960 opnieuw in.

De oude altaarruimte werd vermoedelijk in de 15e eeuw vervangen door nieuwbouw.

Het kerkschip en de altaarruimte zijn met neogotische beschilderingen gedecoreerd.

Het van notenhout vervaardigde beeld is 91 centimeter hoog en bevindt zich aan de zuidelijk muur van de altaarruimte.

Hierbij werd de altaarruimte ingrijpend veranderd.

De altaarruimte is als ruimte van het kerkschip afgezonderd.

De altaarruimte is het oudste deel van het kerkgebouw, het bewijs hiervan is het jaartal 1464 aan een steunbeer van de kerk.

De schilderijen in de altaarruimte en op de balustrade van de orgelgalerij werden in de jaren 1970 net als het interieur wit overgeschilderd.

Het bij de afbraak gevonden stoffelijk overschot van de componist Johann Sebastian Bach en de overblijfselen van de dichter Christian Fürchtegott Gellert werden in sarcofagen voor de altaarruimte bijgezet.

Het hele interieur werd voorzien van stucwerk, dat een zandsteenkleurige verflaag kreeg, de altaarruimte werd verhoogd en achter het altaar werd een doksaalachtige koormuur opgetrokken met filigrane decoraties.

Het instrument bevindt zich in de altaarruimte en bezit 17 registers verdeeld over twee manualen en pedaal.