Alviano

Carlotta maakt Alviano duidelijk dat zij schildert en zijn ziel op een van haar doeken wil vastleggen.

Na verscheidene uren vechten braken de Venetiaanse linies, hun cavalerie vluchtte in paniek, d’Alviano raakte gewond en werd al snel gevangengenomen.

Nu stond het complete Franse leger tegenover de huurlingen van d’Alviano en al snel was de laatste van drie kanten ingesloten.

Omdat hij in de minderheid was, vroeg Alviano zijn neef om versterkingen, maar deze gaf het bevel de slag te staken en trok verder.

Tegelijkertijd trok een Venetiaans leger met aan het hoofd Bartolomeo d'Alviano naar het westen vanuit Padua.

Zijn vrienden ageren hier tegen bij hertog Adorno; zij gebruiken het eiland namelijk voor hun orgieën zonder dat Alviano hier weet van heeft.

Ze overtuigt als ze Alviano overhaalt voor haar te poseren.

Pitigliano hield zich aan zijn orders om geen rechtstreekse confrontatie met het Franse leger aan te gaan en stuurde een bericht naar d’Alviano met de mededeling dat deze zich ook moest terugtrekken.

Alviano is wanhopig en weigert te geloven dat zij zich vrijwillig aan Tamare heeft gegeven, als deze opschept over zijn verleidingskunsten.

Ondertussen trok Alviano, die onverwachts zonder Franse steun was, zich terug in Veneto, achtervolgd door de Spanjaarden onder Cardona.

Hiermee maakte d’Alviano een goed gebruik van het terrein.

Troepen van koning Lodewijk XII van Frankrijk stonden tegenover huurlingen van de Republiek van Venetië onder aanvoering van Bartolomeo d'Alviano.

Wanneer Alviano de formaliteiten van de overdracht van het eiland rond wil maken, en de podestà Nardi hiervoor met zijn dochter Carlotta bij hem langs komt, blijkt al snel dat zij de onbekende schone is waarvoor Tamare gevallen is.