Alwina

Alwina koopt nu de diamant om aan de lastige situatie een einde te maken en gaat met haar laatste krachten richting de toren.

Alwina vertelt de heer van Kleef dat haar zoon nog leeft en zonder dat iemand dat weet nog in het kasteel woont.

De grootste verandering vindt plaats vanaf deel 5, waarin de tekenstijl realistischer wordt, de kaders groter, en de karakters Dostranamus, Alwina, Knullus, Carolus en Boelkin uit het verhaal verdwijnen.

De nachtwacht kan ontkomen en de vrienden gaan naar het bos en komen bij de hut van Alwina.

Dostranamus knutselt verder en Alwina kijkt met Hannes en Veerle naar de laatste prent van Pieter Bruegel.

Jan besluit samen met Schol naar Wanna te zoeken, terwijl Dokus bij Alwina blijft.

Met hun dochter Elisabeth Dorothea Alwina Henriette Gräfin von der Goltz (1904-1997) stierf dit adellijke geslacht uit.

Nadat Brantsen op 8 november 1899 geheel onverwacht overleed, kwamen huis en landgoed Zypendaal in bezit van dochter Alwina.

Alwina en Karl Leopold ontvingen daar veel gasten, die hun naam in het gastenboek schreven.

Dus toen zijn jongste dochter, Alwina Brantsen, in 1957 overleed, stierf met haar ook het geslacht Brantsen uit.

De eigenares van de boerderij, een jonge vrouw genaamd Alwina, wordt gemeden door de lokale bevolking.

De vrienden willen Don Persilos wel helpen en worden naar Alwina gestuurd, deze heks woont in het bos achter het dorp.

Haar moeder was Alwina (Anita) Agnes Clementine Bohlen, dochter van een Amerikaanse zakenman, en geboren in Philadelphia.

Knullus haalt haar en Veerle vertelt Alwina wat er is gebeurd.

Ze kijken met Alwina op de T.V. (Tekening Verwerker) naar de gravure De grote vissen eten de kleine van Pieter Bruegel terwijl Dostranamus een experiment voor een laxeermiddel uitvoert.

Alwina verbleef minstens een maal per jaar op Zypendaal, soms vergezeld door haar echtgenoot.

Alwina vertelt de legende over een toren in het moeras, die later inderdaad door Lambik wordt gevonden.