Amdo

Begin 1959 stroomde de hoofdstad Lhasa vol met gefrustreerde burgers en guerrillastrijders uit Kham en Amdo die zich tot zes jaar lang in een wanhopige strijd tegen het communistische leger hadden verzet.

De Chinezen hadden ook nauwelijks mogelijkheden de permanente vetes tussen de diverse stammen en het endemische banditisme in Amdo ook maar enigszins te beperken.

De toegestroomde Tibetanen verhaalden van de Chinese hervormingen en van genadeloze onderdrukking in de oostelijke provincies Kham en Amdo, en steeds meer Lhasanen verloren het vertrouwen in de beloftes die de Chinezen aan hen hadden gedaan.

Deze drie en andere kloosters in Amdo worden in de tweede helft van de 18e eeuw belangrijke centra van wetenschap.

Een aanzienlijk deel van de Bönpos kwam in Amdo terecht, waar hun traditie de volgende eeuwen wist te overleven.

Het beeld van velen over Tibet en vooral het gebied van Amdo is verbonden met dan van nomaden.

Het is de vraag of deze herleving van het nomadendom van blijvende aard is in Amdo.

In Amdo konden deze monniken en hun opvolgers dan ook de steun vinden om de monastieke traditie te handhaven en de zuivere leerstellingen te bewaren.

Ook hij spreekt over Amdo uitdrukkelijk als mdo khams.

Ruim 55% van de bevolking van Amdo in begin 21e eeuw bestaat uit Han-Chinezen.

Vormen van verzet van Tibetaanse nomadenstammen in Amdo tegen het nieuwe regime dateren vanaf 1957.

Biografie Kyap was jakhoeder in het boerendorp Amdosuo in de regio Amdo.

De daarop volgende Chinese Ming-dynastie houdt tot aan circa 1400 enige controle over delen van Amdo.

Een tweede leger trok Centraal-Tibet binnen vanuit Amdo en een derde vanuit Kham.

Eind jaren veertig, toen het Volksbevrijdingsleger Amdo al had ingenomen en dreigde ook Tibet te willen bevrijden, achtte de bevolking de regent ongeschikt het land te leiden dat een oorlog opgedrongen kreeg.

Er is echter ook consensus onder tibetologen,dat de bevolking van het Tibetaans plateau inclusief Amdo Tibetaans werd door de culturele ontwikkelingen van de laatste 1500 jaar en niet door een gemeenschappelijke genetische afkomst.

Er is een Duitse vertaling door Prof. Dr. P. Matthias Hermanns uit 1965 en die is gebaseerd op manuscripten die Hermanns verzamelde in Amdo.

Er waren enkele nomadenfamilies in Amdo die grote welstand bereikten.

Feitelijk is er daarna tot aan de 18e eeuw geen enkele dominante machtsfactor in Amdo aanwezig.

Hij was lid van de moslimse clan Ma-kliek die onophoudelijk streefde naar het in handen krijgen van de rest van Amdo.