Amirs

Ali, woont met zijn zoon Hassan in een simpele hut op het erf van Amirs vader.

Amirs dochtertje zal hem daar voorzichtig op wijzen, met woorden die ze waarschijnlijk oppikte van haar moeder: een nieuwe dag, een nieuwe bestemming.

Blijkbaar is in Amirs geval de herinnering aan de oorlog in Sarajevo, die hij als kind meemaakte, levendiger dan de herinnering aan zijn geliefde.

Bij zijn familie is hij beter dan in de gevangenis’, zegt Amirs vader.

Zo moet Amirs vader soms voor gesprekken met voogdij-instelling Nidos naar Assen, verklaart Bathoorn.

Deze opstand werd neergeslagen maar maakte Islam Shah achterdochtig tegenover de amirs (edelen), waarvan velen zijn broer gesteund hadden.

Het verhaal wordt in de eerste persoon verteld door de hoofdpersoon Amir (behalve één hoofdstuk dat door de vriend van Amirs vader, Rahim Khan, wordt verteld).

Nadat het verzoek werd afgewezen, trouwden zij via een vertrouwenspersoon, Amirs vader, nog datzelfde jaar.

Amirs De Lahore Ahmadiyya Beweging wordt geleid door een amir c.q. president.

Keer op keer komt Hassan echter tot Amirs redding als een gevecht lijkt uit te breken.