Ammianus in een zin

Vanaf dit punt maakt Ammianus geen onderscheid meer tussen Greutungi en Tervingi.

Ook Ammianus’ geheugen haperde.

Ammianus XV.8.1 De defensieve linie van de Rijn was grotendeels ingestort.

Ammianus XVI.12.7 Het is ook waarschijnlijk dat er minstens een regiment normale boogschutters deelnam aan de slag, waarschijnlijk een auxilium sagittarii (boogschutters).

Bleckmann veronderstelde dat het primaire onderzoek bij Ammianus een kleinere rol heeft gespeeld dan vaak wordt aangenomen.

Constantius antwoordde door een groep protectores domestici (keizerlijke stafofficieren) naar Colonia Agrippina te sturen, waaronder de toekomstige historicus Ammianus zelf, onder leiding van Ursicinus.

Ergens anders in het verslag van Ammianus of Zosimus staat vermeld dat er ook een regiment Gentiles en scutarii aanwezig waren in Julianus' comitatus.

In 363 verliet Ammianus het leger.

Omdat Ammianus minstens twee cataphractariiregimenten vermeldt, vormden ze waarschijnlijk ongeveer een derde van de Romeinse cavalerie (1.000 man).

Over het beleg en de val van Amida, zie Ammianus, XIX 1-9.

Volgens Ammianus handelden de troepen op eigen initiatief, maar het is veel waarschijnlijker dat het hier om een geënsceneerde daad door Julianus ging.

Volgens Ammianus moesten ze vertrouwen op een geconcentreerde frontale charge om door te breken enkel en alleen door hun aantallen, en ze bleken geen partij te zijn voor de Romeinen in de laatste fase van de slag, een aanslepend gevecht van dichtbij.

Belangrijke bronnen zijn de historicus Ammianus Marcellinus en de redenaar Libanios, beiden niet-christelijke tijdgenoten die de keizer persoonlijk hebben gekend.

In zijn werk valt de vergelijking tussen de keizers Constantius II en Julianus de Afvallige steeds in het voordeel van de laatste uit - want Julianus was de keizer die Ammianus in zijn veldtochten altijd gevolgd was.

Een mogelijke aanwijzing is te vinden in een van de werken van de geschiedschrijver Ammianus Marcellinus.

Ammianus levert ons de inhoud van de diplomatieke boodschappen over.

Ammianus Marcellinus schrijft dat hij de Parthische hoofdstad Ctesiphon uitbreidde en met stadsmuren versterkte.

David Rohrbacher heeft niet erg lang geleden het vermoeden geuit, dat Ammianus zijn werk in de eerste plaats als een hedendaagse geschiedenis bedoelde.

Tijdens deze strijd wist Ammianus in 359 op het laatste moment aan de Perzen te ontkomen, toen hij bij het beleg van Amida in het gezelschap van twee vrienden, op de een na laatste dag voordat Amida na 73 dagen viel, uit de stad wist te ontglippen.

Voor de Res Gestae heeft Ammianus, die zelf vrijwel geen informatie over zijn bronnen verschaft, zeker andere werken uit de archieven in Rome geraadpleegd.