Amursana in een zin

Als gevolg daarvan was zijn troepenmacht in het westen niet sterk genoeg om Amursana snel te verslaan.

Amursana was het leiderschap van het gehele kanaat ontgaan en zon op wraak.

Dawaci weigerde en dwong Amursana naar het oosten te vluchten.

De tactiek ten opzichte van Amursana was wat subtieler.

Het lijkt echter wel mogelijk, dat er tussen hen een vorm van een afspraak was, die Dawaci niet nakwam, zoals het toewijzen van een omvangrijk grondgebied aan Amursana als zijn persoonlijk eigendom.

Hierna brak er een conflict tussen Dawaci en Amursana uit over de verdeling van de macht in het kanaat.

In september 1755 was Amursana in het gebied van de Khalkha's en beraamde met ontevreden prinsen van de Khalkha-adel een gezamenlijke opstand tegen Qianlong.

Zo gauw de Dzjoengaren vernamen, dat Amursana deel uitmaakte van dit leger was er sprake van massale desertie uit het leger van Dawaci.

Amursana verkreeg het leiderschap over slechts een van deze kanaten.

Een aantal keren dat Amursana geconfronteerd werd met een sterker Chinees leger wist hij te ontsnappen.

Een schilderij van Amursana in het museum in Hovd In 1751 kwam Lama Darja in conflict met twee van zijn krijgsheren.

Eind 1752 arriveerden Dawaci en Amursana met een troepenmacht van Kazachen in Dzjoengarije.

In de 19e eeuw waren er een aantal personen, die claimden een reïncarnatie van Amursana te zijn.

Dawaci zond een delegatie naar Peking met de eis om uitlevering van Amursana.

Die kans werd door Qianlong gegrepen, hoewel Qianlong weigerde zich op dat moment te binden aan de garantie voor leiderschap van Amursana in Dzjoengarije.

Er ontstond een oppositiebeweging, geleid door Dawaci (overleden 1759 ) en Amursana.

In de Mongoolse historische traditie van na de onafhankelijkheid in 1911 wordt Amursana vereerd.

Op het moment dat de Russische koeriers in Kazachstan arriveerden, waren Dawaci en Amursana echter al vertrokken om een opstand tegen Lama Darja te organiseren.