Anjou

Anjou als onafhankelijke gemeente werd geïnstalleerd in 1956, met de naam Ville d'Anjou, en was gegroeid uit de parochie van Saint-Léonard-de-Port-Maurice en werd in 2002 bij de grote gemeentefusie aan Montreal toegevoegd.

Deze lijn van het huis Anjou, het huis Anjou-Durazzo, bleef op de troon van Napels tot 1435.

Na Johannas dood in 1435 stierf het Huis Anjou-Sicilië uit en kwam Lodewijks zoon René I van Anjou op de troon.

Margaretha van Anjou (1273-1299) was een dochter van Karel II van Anjou en van Maria van Hongarije.

Sforza besloot om deze dreiging het hoofd te bieden door Karel VIII aan te sporen zich met de zaak te bemoeien, vanwege de aanspraak die deze via René I van Anjou van de lijn van het Huis Anjou-Sicilië kon maken.

Ten zuiden van Normandië erfde Fulco V van Anjou het graafschap van Anjou en door zijn huwelijk werd hij ook graaf van Maine.

Uit dit huwelijk werden een dochter Hildegard en de zoons Godfried III van Anjou en Fulco IV van Anjou geboren.

Uiteindelijk versloeg Godfried II van Anjou Theobald en Stefanus in de slag bij Nouy (bij Saint-Martin-le-Beau ) en was Theobald gedwongen om Tours aan Anjou af te staan.

Sinds René I van Anjou in 1431 hertog van Lotharingen werd, raakte het kruis van Anjou bekend als symbool voor die streek, hoewel het nooit voorkwam in het eigenlijke wapen van Lotharingen.

Er is een gesprek tussen twee geliefden (acteurs Jonathan Demoor en Roben Mitchell) die een draagmoeder zoeken, en een lied waarin een vrouw (Mylène d’Anjou) het lege-nest-syndroom bezingt.

Tekening van Barthélemy d’Eyck in het Toernooiboek van koning René I van Anjou, 1460Het feodale stelsel was een systeem waarin een vorst grondgebied onder lokale leenmannen, die vervolgens fungeerden als een soort vazallen.

Graaf Fulco van Anjou had last van deze aandoening, aan beide voeten.

Hij heeft niet alleen de steun heeft verworven van de paus, maar ook van Karel van Anjou.

We weten van deze kwaal dankzij de monnik Ordericus Vitalis, die kort na Fulco’s leven zijn Historia Ecclesiastica dat de graaf van Anjou „vele verwerpelijke, zelfs schandalige gewoontes had en zich te buiten ging aan vele pestilente zonden”.

Zijn moeder Ermengarde was de dochter van de beruchte Fulco de Zwarte, graaf van Anjou.

Anjou beschikte over een leger van zeventienduizend man.

Anjou besloot zich hierna terug te trekken uit de Nederlanden.

Anjou had echter niet veel gezag en besloot een poging te wagen zijn macht te vergroten.

Anjou kwam onder het directe bestuur van de Engelse koningen, tot 1199.

Barthélemy moet hoog in de gunst gestaan hebben bij René d’Anjou want de hertog liet in verscheidene van zijn kastelen en residenties ateliers met speciaal meubilair voor Barthélemy installeren, dicht bij zijn eigen appartementen.