Annunzio in een zin

In elke stad en dorp in Italië is wel een straat naar D'Annunzio vernoemd en er is zelfs een internationaal gerenommeerde Gabriele D'Annunzio-universiteit.

In 1910 beschreef de Italiaanse auteur Gabriele d’Annunzio een erotiserende dollemansrit.

Aangaande fascisme al veel eerder: Gabriele D’Annunzio wordt oa gezien als een van de gedachtenvaders achter Fascisme, die overigens geen echt raciaal gedachtengoed had.

Heb je ooit iets gelezen van D'Annunzio?

Nou vind ik mijzelf helemaal niet rechts, al moet ik eerlijk bekennen dat ik dol ben op Louis-Ferdinand Céline, Curzio Malaparte, Gabriele D'Annunzio, Jan Montyn en Jean Genet.

Of Gabriele d’Annunzio, de grote romantische dichter, de lieveling van literair Italië die de aartsengel van het fascisme zou worden.

Bij het grote publiek genoot de schrijver D’Annunzio (1863-1938) voor de vooral bekendheid als zwierige dandy en onvermoeibare womanizer die in geruchtmakende schandalen was verwikkeld.

D’Annunzio liet het niet bij woorden.

D’Annunzio’s soldaten die zich met bezighielden werden genoemd naar de legendarische Kroatische zeerovers die in de zestiende en vochten.

D’Annunzio was een vurig nationalist en uitgesproken racist.

D’Annunzio was er in de zomer van 1914 van overtuigd dat een oorlog dezelfde heilzame werking zou hebben op zijn geliefde vaderland.

De dikwijls in orakeltaal sprekende D’Annunzio had altijd een voorraad van opiaten binnen handbereik.

De megalomane D’Annunzio maakte van zijn landgoed een museum ter ere van zichzelf.

Hij prees in zijn krant D’Annunzio als ‘de vermetelde’ en hield een inzameling voor diens noodlijdende bewind.

Hun aldus ‘vrijgekomen’ huizen werden beschikbaar gesteld aan de nieuw aangekomen Italianen die zich aansloten bij D’Annunzio’s bewind.

Onmiskenbaar geïnspireerd door diens gedachtegoed geloofde D’Annunzio dat slechts een minderheid van de mensen over superieure kwaliteiten beschikte die haar voor een hogere bestemming en vrijheid geschikt maakten.

Tenminste een deel van het gecollecteerde geld overhandigde hij in oktober 1919 aan D’Annunzio toen hij Fiume bezocht.

Zittend aan zijn bureau overleed D’Annunzio in 1938 op 74-jarige leeftijd aan een hersenbloeding.

D’Annunzio was een man van woorden die van actie hield, dichter-soldaat.

Het is een beroemd motto van D’Annunzio, in de eerste twee decennia van de twintigste eeuw misschien wel de beroemdste en invloedrijkste Italiaan.