Ansermet in een zin

De samenwerking met "Les Ballets Russes" opende voor Ansermet twee mogelijkheden: ten eerste leerde hij de muziek van de Russische componisten kennen en ten tweede leerden de wereld en hij elkaar kennen.

Na het overlijden van Ansermet heeft een stoet van dirigenten zijn plaats ingenomen, meestal voor korte termijnen van drie of vier jaar.

Crespins plaatvertolkingen van de liedcycli Les nuits d’été van Berlioz en Shéhérazade van Ravel met het Orchestre de la Suisse Romande onder Ernest Ansermet zijn nog altijd toonaangevend.

Ernest Ansermet en het the Orchestre de la Suisse Romande maakten de eerste opname van het complete ballet in 1954.

Hetzelfde jaar bracht bovendien het begin aan een nieuwe compositie voor piano en orkest, het Capriccio (W59), dat hij speciaal componeerde voor het nieuwe orkest van Ansermet, het Orchestre Symphonique de Paris, en waarvoor hij zelf de solist zou zijn.

In zijn jongere jaren bezocht hij regelmatig de repetities van Ansermet en bouwde een persoonlijke relatie met deze dirigent op.

Stravinsky had Diaghilev aangeraden Ansermet als nieuwe dirigent te kiezen.

Van de vier symfonieën bestaan zelfs drie complete cd-uitgaven, van Michel Plasson, Thomas Sanderling en Jean-Yves Ossonce, nadat eerder Ernest Ansermet de Derde symfonie had opgenomen.

De keuze voor de instrumentatie werd beïnvloed door Stravinsky’s ontdekking van de Amerikaanse jazz ; Ernest Ansermet had van een tournee door Amerika voor Stravinsky een bundel bladmuziek meegenomen met pianouittreksels en orkestdelen van ragtimes.

Ernest Ansermet schijnt zelfs bij een van de uitvoeringen gezegd te hebben dat deel (3) balletmuziek had kunnen zijn.

Instrumentatie Ernest Ansermet De keuze van de beperkte instrumentale bezetting werd mede bepaald door de beperkte financiële middelen die er door de oorlog waren.