Antifonen

Deze antifonen staan bekend als de Antiphonae Majores (de grote antifonen).

Mishandeling, inbraak en vernieling voor antifonen normaal om te gebruiken tegen personen met een andere mening.

De gebeden die samen met de psalmen worden gebeden zoals het invitatorium (uitnodiging tot het gebed), de antifonen, hymnen en de verzen (voorzang en respons) maar ook de grotere gebeden en lofzangen zijn in het psalterium opgenomen.

Deze antifonen vormen zelfstandige gezangen, los van de psalmodie.

Dit boek bevat hymnes, invitatorium-antifonen en responsories, in principe te gebruiken in alle getijdes.

Het feest van de Openbaring van de Heer is als het ware ingebed in deze antifonen.

De antifonen bij het Benedictus en Magnificat hebben een eigen betekenis.

De antifonen en responsories zijn door classicus Vincent Hunink vertaald in het Nederlands.

Alle P�rt-arrangementen zijn tergend prachtig; en in de Magnificat-antifonen onstaan momenten van haast pijnlijke schoonheid.

De psalmen worden voorafgegaan en/of gevolgd door antifonen.

Hij schreef in een typisch isoritmische stijl, bracht hoofdzakelijk motetten en antifonen voort, en zijn muziek is strak geordend en sober.

Arvo Pärt maakte composities voor de O-antifonen.

Voor deze vertaling zijn in het Abdijboek bijbehorende melodieën geschreven door verschillende monniken en monialen, zowel voor de antifonen als voor het zingen van de verzen.