Antifoon

Hierbij kan het koor de antifoon zingen en de gemeente de onberijmde psalm met het bijbehorende klein Gloria (zie de woorden van Gezang 88), waarna het koor de antifoon herhaalt.

De tweede nocturne verloopt als de eerste, maar wordt gevolgd door een derde nocturne, bestaande uit drie kantieken uit het Oude Testament vergezeld van een alleluja-antifoon.

Die gezangen werden in de loop van de eeuwen gebundeld in het antifonale (van het woord antifoon), als tegenhanger van het graduale voor de gezangen van de eucharistieviering.

Ter begeleiding van de communiegang van de gelovigen wordt de communio gezongen die bestaat uit een antifoon met een psalm.

ANTIFOON Refrein of beurtzang, onder andere vóór en na een psalm, maar ook als zelfstandig gezang.

De liturgie Ambrosius van Milaan (gestorven 397) is bekend geworden door het invoeren van psalmzang waarbij telkens een antifoon door het volk gezongen wordt.

De tekst van de vespers begint met de antifoon bij psalm 114: “Placebo domini in regione vivorum” (Ik zal de Heer behagen in het land van de levenden).

Het handschrift van zijn antifoon "Quaerite primum Regnum Dei" vertoonde echter meerdere fouten tegen de compositieregels, die door padre Martini werden gecorrigeerd.