Antigonus in een zin

Terwijl Persaeus op Antigonus' hof was, stuurde Antigonus hem eens het valse nieuws dat het land geplunderd was door de vijand.

Alleen zijn broer Antigonus, de oudste van zijn vier jongere broers, op wie hij zeer gesteld was, behield zijn vrijheid.

Antigonus was niet blij, maar boos op zijn zoon en sloeg hem, terwijl hij hem een barbaar noemde en hem wegstuurde.

Beide koningen gingen akkoord, maar Antigonus won het vertrouwen van de Argiven door zijn zoon als gijzelaar aan de stad te geven.

Daarna achtervolgde Pyrrhus de rest van Antigonus' leger dat gedemoraliseerd door de nederlaag van daarvoor weigerde te vechten.

Daarom vergeleek Antigonus hem met een dobbelsteenspeler die uitstekende worpen had, maar niet wist hoe deze te gebruiken.

De Parthische opleving hield echter niet lang stand en daarmee was feitelijk ook Antigonus' lot bezegeld.

Diogenes Laërtius, Leven en leer van beroemde filosofen, Menedemus Antigonus kende ook de Pyrrhonistische filosoof Timon van Phlius.

Hemerobius antigonus is voor het eerst wetenschappelijk beschreven door Banks in 1941.

Herodes, de zoon van Antipater, versloeg Antigonus met Romeinse hulp.

Herodes wist echter aan Antigonus te ontkomen en vertrok naar Rome.

Het lot van Antigonus Gonatas, nu 18 jaar uit, ging parallel met dat van zijn vader Demetrius, die de slag kon ontvluchten met 9.000 soldaten.

In 263/2 of 262/1 v.Chr. sloten de Atheners en Spartanen, uitgeput door verschillende jaren oorlog en de plundering van hun gebied, vrede met Antigonus, die zo zijn controle over Griekenland had behouden.

Na de dood van Pyrrhus gaf zijn hele leger en kamp zich over aan Antigonus, waardoor diens macht nu veel groter werd.

Toen een leger van Galliërs onder leiding van Cerethrius aankwam, legde Antigonus een hinderlaag klaar.

Veel van de filosofen met wie Antigonus zich omringde behoorden tot de Megarische School.

Vóór de staatsgreep van Antigonus had Aristobulus' grootvader Hyrcanus II dit ambt echter bekleed.

De zwakzinnige halfbroer van Alexander de Grote, Phillipus III, regeerde samen met de zoon van Alexander, Alexander IV nog formeel over diens nalatenschap en Polyperchon gebruikte dat ook om de positie van Eumenes te versterken ten opzichte van Antigonus.

Drie jaar later, in 37 v. Chr., namen Herodes en de Romeinen Jeruzalem in en werd Antigonus terechtgesteld.

Herodes had echter aan Antigonus weten te ontkomen en vertrok naar Rome.