Antiochos in een zin

Als gevolg van de nalatigheid van de kibbelende Ptolemaeïsche regering kreeg Antiochos meer bewegingsvrijheid in zijn nieuwe oorlog met Egypte.

Antiochos was de zoon van koning Seleukos II Kallinikos en Laodike II en werd geboren te Susa in Perzië rond 242 v.Chr. Over de jeugd van de prins is weinig bekend.

De Romeinen waren echter niet vertrouwd met dit procedé en zagen de aanwezigheid van Antiochos’ leger in Griekenland als een poging om deze regio af te snoepen.

Een treffen tussen Rome en Antiochos lag op de loer sinds de Seleukidische verovering van Thracië.

Er mag geen twijfel over bestaan dat Antiochos de Grote gerekend moet worden tot een van de machtigste en meest competente koningen uit de hellenistische geschiedenis.

Hoewel zijn nederlaag tegen de Romeinen een grote schaduw werpt over de rest van zijn regering, mag men niet betwijfelen dat Antiochos inderdaad een “Grote Koning” was.

Koning Antiochos liet vervolgens de scheepswerven van Fenicië en Efeze onafgebroken werken aan de heropbouw van zijn vloot, maar tevergeefs.

Op het moment van zijn troonsbestijging zwaaide Antiochos in feite de plak enkel over Noord-Syrië en Mesopotamië.

Waarschijnlijk leverden de inwoners van de tussenliggende streek Arië niet al te veel weerstand en wist Antiochos dit gebied gemakkelijk terug in te lijven bij zijn rijk.

Aï-Khanoum werd onder Antiochos I het belangrijkste centrum van Oost-Bactrië.

In 281 v.Chr. ontving Antiochos vanuit het Westen het nieuws over de plotselinge moord op zijn vader tijdens diens veldtocht in Thracië.

Dit wordt echter betwijfeld door John D. Grainger, The Roman War of Antiochos the Great, Leiden und Boston 2002, p. 220, omdat Antiochus volgens diezelfde twee schrijvers die winter zowel militair als diplomatiek actief was.

Verder kwamen er vele stèles met afbeeldingen van Perzische en Griekse koningen van wie Antiochos claimde af te stammen.

In de 2e eeuw voor Christus en tijdens de Macedonische heerschappij, werden de werkzaamheden hervat door de Romeinse architect Decimus Cossutius in opdracht van de Hellenistische koning Antiochos de Vierde.

In ongeveer 250 v. Chr. eindigde de oorlog en Antiochos bezegelde dit door te trouwen met Berenike, de dochter van Ptolemaeus II na scheiding van zijn eerste vrouw Laodike.