Antipater in een zin

Formeel was Antipater verantwoording verschuldigd aan Hyrkanus, maar doordat hij zelf als Hyrkanus' adviseur optrad en Hyrkanus goed besefte dat hij veel aan Antipater te danken had, leidde dit niet tot problemen.

Dit werd pas doorbroken na de liquidatie van Parmenion in 330 v.Chr., ook al leek Antipater, de voorzichtige regent van Macedonië, in de ogen van de Grieken de koning over Griekenland te zijn.

Doordat Hyrkanus in ere was hersteld, groeide ook de invloed van Antipater, die Hyrkanus altijd gesteund had en die nog steeds gouverneur van Idumea was.

Een van de laatste gevangenen die op last van Herodes ter dood gebracht werd was Herodes' eigen zoon Antipater, die door Herodes verdacht werd van hoogverraad.

Haar tweede echtgenoot, Theudion (broer van Herodes' eerste vrouw Doris, en oom van Antipater) werd ter dood gebracht, omdat hij samengezworen zou hebben tegen Herodes.

Herodes, de zoon van Antipater, versloeg Antigonus met Romeinse hulp.

Herodes verstootte haar toen ze in 4 v.Chr. bleek te weten van het complot van Antipater.

Hij droeg de leiding over Macedonië tijdelijk over aan Alexander en omringde daarbij zijn zoon met ervaren adviseurs als Antipater.

In de tweede versie van Herodes' testament (14/13 v.Chr.) werd Herodes' oudste zoon Antipater naar voren geschoven als opvolger, ten koste van Alexander en Aristobulus.

Ptolemaeus kwam tot een overeenkomst met Perdikkas moordenaars, wat Peithon en Arrhidaeus tot de regenten maakte, maar ze kwamen al snel tot een nieuwe overeenkomst met Antipater.

Echter kon hij toch niet nalaten om later in een schrijven aan Antipater Callisthenes van medeplichtigheid te beschuldigen.

Aanvankelijk leek Hyrcanus zich bij de situatie neer te leggen, maar de Idumeese gouverneur Antipater bracht hem op andere gedachten en ook de Nabateese koning Aretas III steunde Hyrcanus.

Antipater rukte nu tegen Athene op, vanwaar men Phokion en Demades hem tegemoed zond, om de overgave van de stad op genade en ongenade af te wenden.

Antipater werd aangesteld als procurator over Judea.

Dankzij Antipaters daadkracht en Hyrcanus' gebrek aan ruggengraat, wist Antipater steeds meer politieke macht naar zich toe te trekken ten koste van Hyrcanus.

De Idumeese gouverneur Antipater wist hem echter op andere gedachten te brengen.

Door zijn dood in 323 v.Chr. bleef dit bevel echter onuitgevoerd, vandaar het verhaal dat Antipater Alexander door vergif zou hebben laten doden.

Het is onbekend wat zijn houding was tijdens de Eerste Diadochenoorlog (322-320 v.Chr.), maar de nieuwe rijksregent Antipater bevestigde zijn heerschappij over Thracië bij de Rijksdeling van Triparadeisos.

Hij kon nu rekenen op de steun van Antipater en Parmenion, een groot aantal edelen en het merendeel van de troepen.

In 4 v. Chr. werd Antipater terechtgesteld, en werd Herodes Archelaüs als belangrijkste erfgenaam in het testament van zijn vader opgenomen.