Antiquus in een zin

De naam Bubalus verwijst naar de Pelorovis antiquus, vroeger als Bubalus antiquus geclassificeerd.

De stamvader van deze soort was de Pleistocene bosolifant, Elephas antiquus.

Exemplaren die aan P. antiquus werden toegewezen, zoals deze plaat en tegenplaat, waren maar gemiddeld maar iets groter.

In 1997 stelde Robert Sullivan echter dat Ornithomimus antiquus een synoniem was van O. edmontonicus en O. velox en dus als soort prioriteit had boven beide en zelfs de typesoort was van het geslacht.

Toepassing van het beginsel van de prioriteit leidt ertoe dat de geslachtsnaam van Cuvier samengevoegd moet worden met de soortaanduiding van Von Soemmerring en de volle soortnaam dus luidt: Pterodactylus antiquus.

Bennett verwierp deze hypothese omdat er behalve de grootte geen verschil in bouw leek te zijn tussen P. kochi en P. antiquus.

Daarmee bleef alleen Pterodactylus antiquus over.

De fossielen waren nogal afwijkend van de typesoort van Pterodactylus: Pterodactylus antiquus, wat het waarschijnlijk maakte dat ze een eigen geslacht zouden krijgen of althans bij een ander geslacht worden ingedeeld.

De "kochi"/"antiquus"-exemplaren die deze fase bereikt hadden, waren nog lang niet volgroeid, hoewel het wel mogelijk is dat ze al geslachtsrijp waren.

Discocyrtus antiquus is een hooiwagen uit de familie Gonyleptidae.

Er werden verder botresten van onder andere Panthera spelaea ssp., Equus mosbachensis/taubachensis, Dicerorhinus mercki, Dicerorhinus hemitoechus, Coelodonta antiquitatis praecursor, Palaeoloxodon antiquus en Arvicola terrestris gevonden.

Glyphonyx antiquus is een keversoort uit de familie kniptorren (Elateridae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1881 door Candèze.

In 1817 had Von Soemmering een tweede fossiel beschreven als P. brevirostris, waarvan we nu weten dat het een jonge Pterodactylus antiquus betreft.

In 1979 herkenden Donald Baird en Jack Horner de vondst als materiaal van een ornithomimide en hernoemden het tot Ornithomimus antiquus; Coelosaurus bleek al een bezette naam te zijn en had als geslacht dus geen prioriteit.

In 2012 gaf Bennett een lijst van specimina die hij tot Pterodactylys antiquus meende te behoren.

Naast andere dingen schreef hij over fossiele krokodillen en in 1812 beschreef hij de Ornithocephalus antiquus (tegenwoordig Pterodactylus ).

Hoewel er al lang begrepen werd dat de soort niet bij de typesoort van Pterodactylus, Pterodactylus antiquus, in één geslacht thuishoorde, was er tot 2012 geen consensus bereikt over de status ervan.

Nieuwe soorten die later tot andere geslachten werden gerekend Pterodactylus antiquus bleef een tijdlang de enige uit goede resten bekende pterosauriër, maar in 1829 werd Dimorphodon beschreven.

Ook onbekend is wanneer Pterodactylus antiquus precies geëvolueerd is en wanneer hij uitstierf of zich wellicht in twee soorten splitste.

Wellicht dacht Seeley dat bij Pterodactylus antiquus nog een zekere scheiding aanwezig was door de processus nasalis maar ook dan vergiste hij zich daarin want dit uitsteeksel is geen restant van de scheiding.