Apatosaurus in een zin

Apatosaurus had een in verhouding kleine kop, zo'n 55 centimeter lang.

Bij Apatosaurus is wel verondersteld dat de parapofysen van de halswervels hoornpunten droegen zodat de hele nek als een vervaarlijk slagwapen gebruikt kon worden.

Bij oude individuen van Apatosaurus vergroeit soms een extra wervel met het heiligbeen maar die raakt dan het bekken niet.

De kop van Apatosaurus — als die correct geïdentificeerd is — is niet zeer verschillend van de algemene vorm bij de groep en lijkt te duiden op een identiek dieet.

Een derde echte soort is Apatosaurus louisae.

In 1979 stelde John Stanton McIntosh opnieuw dat Apatosaurus en Brontosaurus identiek waren.

In de jaren daarna werd er weinig onderzoek verricht naar dinosauriërs in het algemeen en Apatosaurus in het bijzonder.

Tegenwoordig is de juiste schedel bekend en weten we ook dat Apatosaurus op het land leefde en zijn staart horizontaal hield.

Volgens Carpenter zou Apatosaurus zo'n brede nek gehad hebben omdat de mannetjes, al vechtend om de vrouwtjes, met de halzen tegen elkaar sloegen.

De apatosaurus is een van de grootste dinosaurussen die heeft bestaan.

Daarbij leven huidige soorten per definitie allemaal gelijktijdig maar loopt de geologische leeftijd van de exemplaren van Apatosaurus enkele miljoenen jaren uiteen.

Misschien droeg Apatosaurus net als Diplodocus een rij hoornstekels op zijn rug.

De vindplaats van fossielen van zeer bekende dinosauriërs als Allosaurus, Apatosaurus, Diplodocus en Stegosaurus.

Apatosaurus kon zijn nek niet erg ver omhoogbuigen en at of wat lagere begroeiing of, rustend op de achterpoten en staart, waarvan de zachtere weefsels onderaan door werveluitsteeksels beschermd waren, van de hoogst bereikbare takken uit de bomen.

Beide begrippen werden weinig toegepast, daar de positie van Apatosaurus onduidelijk was.

Desalniettemin heeft Apatosaurus toch de langgerekte vormgeving van alle dinosauriërs en zijn de meeste wervels hol.

De wervels en ledematen zijn niet van Apatosaurus excelsus te onderscheiden.

Het hoogste punt op het schouderblad, de processus acromialis ligt naar achteren net als bij Apatosaurus.

Het opperarmbeen heeft ongeveer dezelfde proporties als Apatosaurus.

Holland suggereerde dat dit wel eens de echte schedel van Apatosaurus zou kunnen zijn, een stelling die hij zou herhalen in 1924.