Apicale

De apicale dendriet is bij mensen ongeveer tweemaal zo lang als bij ratten, wat zou betekenen dat het aantal op een menselijke apicale dendriet aanwezige dendritische spines tweemaal zo hoog zou moeten zijn, ofwel ongeveer 6000.

Voorts zijn de apicale hoeken minder spits en de mediane apicale insnijding is nauwelijks gemarkeerd, soms zelfs bijna onzichtbaar.

De interactie met de orbitalen op het apicale koolstofatoom blijft goed mogelijk.

De kaak ("Aristoteles-lantaarn") heeft vijf tanden in een goot (aulodontisch type) 2. De apicale schijf is groot en beslaat bijna de helft van de diameter van de test.

De tepalen hebben een apicale, groene vlek, die eerder geelachtig is bij exemplaren uit het oosten van het verspreidingsgebied.

Deze stikstofwortelknolletjes stoppen kort na het binnendringen van de bacterie in de wortel de celdeling van het apicale meristeem.

Het apicale koolstofatoom draagt slechts 1 substituent.

In deze laag worden de apicale meristemen voor de zijwortels gevormd.

Dit kan via dentinetubuli, laterale en accesorische kanalen en foramen apicale.

Preparatie van het apicale deel van het kanaal.

Aan de vleugelpunt ten slotte is de apicale vlek aanwezig (D).

Aldosteron zorgt voor meer terugresorptie van water en natrium door activatie van natriumkanalen aan de apicale celmembraan in de distale tubuli.

Cryptorhopalum apicale is een keversoort uit de familie spekkevers (Dermestidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1843 door Mannerheim.

Knipt men de auxine-producerende groeitop uit een plant dan reageren de okselknoppen daarop door te gaan uitspruiten (apicale dominantie).

Agnitosternum apicale is een keversoort uit de familie boktorren (Cerambycidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1894 door Jordan.

Auxine speelt ook bij apicale controle een belangrijke rol.

Bij ratten doorlopen de piramidecellen na de geboorte een aantal typische veranderingen; zo wordt het soma bijvoorbeeld twee keer zo lang, de apicale dendriet vijf keer en de basale dendriet dertien keer.

Exosoma apicale is een keversoort uit de familie bladhaantjes (Chrysomelidae). De wetenschappelijke naam van de soort is voor het eerst geldig gepubliceerd in 1919 door Laboissiere.

In deze meestal eencellige laag wordt het periderm en worden bij de dicotylen de apicale meristemen voor de zijwortels gevormd.

In deze verwrongen trigonale bipyramide bedraagt de bindingslengte tussen koolstof en tin 226 pm voor de apicale bindinegn en 217 pm voor de equatoriale bindingen.