Aquitanië

Bij het huwelijk werd echter overeengekomen dat Lodewijk geen macht over Aquitanië zou krijgen maar dat alleen Eleonora hertogin van Aquitanië zou zijn.

In 852 kozen de Karolingen weer hertogen van Aquitanië, daarna ook weer in 866. In latere tijden werd het hertogdom Aquitanië ook Guyenne genoemd.

Nadat zijn vader Willem III van Aquitanië in 963 afstand had gedaan van zijn functies volgde Willem hem op als hertog van Aquitanië, graaf van Poitiers en lekenabt van Saint Hilaire te Poitiers.

De Visigoten en Oostgoten die onder druk van de Hunnen naar het westen trokken namen het arianisme mee en bleven het grotendeels belijden in hun latere koninkrijken in Italië, Aquitanië en Spanje met hun overwegend katholieke bevolking.

Het huis van Aquitanië ademde zijn karakter.

Op Historiek een fragment over Eleonara van Aquitanië, de voormalig Koningin van die trouwde met Hendrik van Normandië.

Aquitanië kwam terug in de handen van Karel de Kale.

Aquitanië op te eisen.

De eerste expeditie werd aangevoerd door Lodewijk de Vrome (die toentertijd over Aquitanië heerste).

De Joden van Toulouse en Aquitanië ondergingen vanaf dan hetzelfde lot als de Joden uit het koninkrijk.

De Slag bij Poitiers markeerde het begin van de Karolingische macht in het zuiden van Gallië, waar voorheen Aquitanië en Visigotisch Septimania zelfstandige regio’s waren.

Hendrik wenste deze erfopvolging ten gunste van zijn jongste (en blijkbaar favoriete) zoon te wijzigen, waarbij Richard Aquitanië en Poitou moest afstaan aan Jan.

Het zeilen om het Iberisch Schiereiland door Italiaanse schepen gebeurt steeds vaker en ook Aquitanië voor zijn wijn, Bretagne voor zijn zout en Vlaanderen met zijn wolimport, zitten in de Engelse invloedssfeer.

In 1183 begonnen ze een oorlog om Aquitanië op Richard te veroveren.

In dit laatste gebied, Aquitanië, was de GR 8 vrijwel volledig gedefinieerd en gemarkeerd, maar een aantal particuliere eigenaren verbiedt thans de doortocht aan GR-wandelaars, zodat een nieuw traject moet worden gezocht.

In La Rochelle sloten zich talrijke edelen uit Aquitanië bij hem aan.

Jan zou dan hertog van Aquitanië worden.

Karel richtte zich vervolgens op het zuidwesten en in 1369 nam hij Aquitanië weer in bezit onder leiding van Du Guesclin.

Na 778 wees Karel de Grote geen hertogen meer aan, Aquitanië kwam nu onder directe heerschappij van de Karolingen.

Of en hoe de inkomsten uit het hertogdom Aquitanië tussen Richard en Eleonora werden verdeeld, is onduidelijk.