Arbeiderspartijen

Overigens kunnen we dezelfde draai maken als de Europese arbeiderspartijen.

Al die leuke Koerdische ‘arbeiderspartijen’. en ‘vrijheidsbewegingen’ met die oh zo sympathieke ‘vrouwenbatalions’ ( een PR - meesterzet, bedacht door een New Yorks adviesbureau) hebben ook een duistere kant.

Pas toen de arbeiderspartijen groot werden via de industriele revolutie en urbanisatie kregen de partijen vorm.

In 1889 werd het mannenkiesrecht ingevoerd en in 1890 kwamen voor het eerst liberale en arbeiderspartijen aan het bewind.

Telt ook voor de kuch liberale partijen,democratische partijen,groene partijen,nog meer kuch arbeiderspartijen en ga zo maar door te Brussel,die weer onder leiding staan van de niet gekozen democratische gekozen president Juncker.

In fuseerden in 1875 twee concurrerende arbeiderspartijen tot die ene SPD die ondanks een ‘socialistenverbod’ de strijd voor algemeen kiesrecht en verheffing zou winnen.

De nieuwe arbeiderspartijen zijn het VB, de PVV van Wilders, het FN in Frankrijk, en Trump in de VS.

Die partijen hebben historisch misschien ook wel te veel transformaties doorgemaakt: van arbeiderspartijen naar hippie-partijen, naar neoliberale migrantenpartijen.

We moeten dus ook vechten voor een alternatief, in de buurten, op scholen en universiteiten, in de bond en in werkelijke arbeiderspartijen, zoals de SP in Nederland.

Offensief heeft er voor gekozen om binnen de enige arbeiderspartij van Nederland actief te zijn, na het verdwijnen van de traditionele arbeiderspartijen uit het verleden: de verrechtste de PvdA en de verdwijning van de stalinistische CPN.

Nieuwe arbeiderspartijen zijn nodig.