Argumentum

Een argumentum ad nauseam in combinatie met een argumentum ad hominem: dat kan beter.

Een reaguurder gebruikte onlangs onder een stuk van Van Amerongen de term 'argumentum ad wappum', wat ik erg mooi vond.

Van Russell's teapot in een rechte lijn naar een argumentum ad populum.

Ok Mosterd, een prima argumentum ad hominem.

En een argumentum ad hominem is ook niet netjes.

Ergens tussen de jij-bakken en argumentum ad hominem kan je af en toe wat inhoud vinden.

Gaat het in zo’n ‘gesprek’ over een leider of een politicus, dan is het argumentum ad Hitlerum de troefkaart: de politicus in kwestie is precies Adolf Hitler.

Hoogstens zou je dat als een (vorm van een) 'Argumentum ad hominem' kunnen beschouwen.

Word je alsnog door het Argumentum ad Keukentrappum gevloerd.

Dit kan binnen de ahmadiyya een geaccepteerde visie zijn, het zal niet veel andere mensen overtuigen: er is sprake van argumentum ad seipsum (een argument dat alleen iemand zelf overtuigt) en niet van een (een argument dat iedereen overtuigt).

Argumentum ad populum, consensus gentium, argument van de meerderheid, of 'populistische drogreden' is een redenatie waarbij een beroep wordt gedaan op de mening van de meerderheid (of veel mensen, populariteit) om te bewijzen dat een stelling waar is.

De drogreden argumentum ad hominem betreft wel het op de man of vrouw spelen in de discussie maar alleen als je met het slachtoffer in debat bent.

Deze drogreden heeft dan ook een eigen naam: argumentum ad monsantum.

Het argumentum ad Hitlerum bijvoorbeeld (hekel aan zwarten, skinheads), of rekenen we dit vandaag als stropop?

Verder denk ik niet dat jouw 'argumentum ad hominem' iets toevoegt aan de discussie.

Argumentum ad verecundiam heet dat: beroep op autoriteit is een drogreden.

Meer voeding voor een religieuze “argumentum ex culo” heb je niet nodig.

Overigens is "want er zijn niet zo veel mensen meer die de EU betrouwbaar noemen" is argumentum ad populum - ik mag hopen dat je snapt dat "veel mensen" of "de meerderheid" niet per definitie gelijk hebben.

Een (argumentum) ad hominem is geen synoniem van persoonlijke belediging.

In de klassieke retorica staat het argumentum ex silentio te boek als een typische drogreden, waarbij de conclusie (‘u bent het met mij eens’) niet volgt uit de aanname (‘u zwijgt’).