Aristippos in een zin

Het is echter niet onbetwist of deze school opgericht werd door Aristippos de Oudere, of door zijn kleinzoon Aristippos de Jongere.

Hoewel we slechts weinig over de precieze levensomstandigheden van Aristippos zijn geïnformeerd, heeft de overlevering toch enkele karaktertrekken en levenswijsheden bewaard, die de roem van Aristippos in het verleden kunnen funderen.

Als er iemand was die aan deze conventie lak kon hebben, was het Aristippos.

Anders dan Plato liet Aristippos dit treitergedrag rustig over zich heen komen.

Aristippos meende dat hij zijn eigen genot op die manier het beste diende.

Critici beweerden dat Aristippos wellicht geen slaaf was van genotsmiddelen, maar wel van zijn eigen bevliegingen.

Daar komen we een eigenzinnige leerling van Sokrates tegen: Aristippos.

De Cyreense School die door Aristippos Senior werd opgericht, werd dus voortgezet door zijn dochter en zijn kleinzoon.

Geld stinkt niet, volgens Aristippos.

Toen de man vroeg waaraan hij dat had verdiend, antwoordde Aristippos dat hij nu eenmaal een fluim kwijt moest, en welopgevoed als hij was, koos hij de plaats in het huis die het minst waard was.

Maar ook meer onbekende namen als Aristippos en Carneades komen uitgebreid aan bod.

Aristippos onderwees dat er geen kennis achter de menselijke ervaring mogelijk was.

Diogenes vermeldt ook de slagzin, waarmee de Antieken Aristippos' levensmaxime gekarakteriseerd hadden: "Ik bezit, ik ben zelf geen eigendom".

Het is niet duidelijk of Aristippos de Jongere de grondlegger was van de Cyreense School, of dat deze reeds gesticht werd door zijn grootvader.

Van deze periode getuigt ook de passage in Plato's dialoog De Phaedo, waar Socrates op de dag van zijn veroordeling de naam van Aristippos vernoemt en zich afvraagt waarom hij niet aan zijn zijde is, zoals zijn andere volgelingen.

Werk Van de schriftelijke werken van Aristippos zijn er maar enkele delen bewaard gebleven, die door Demetrius van Phaleron geciteerd worden (De Elocutione § 296).