Arminianen

De patriot Cornelis Rogge preekt voor de laatste Arminianen aan de Kuiperstraat (1785).

De patriot Cornelius Rogge preekt voor de laatste Arminianen aan de Kuiperstraat (1785)', "De tijd verstrijkt, maar de Geest waait waarheen hij wil".

Het jaar daarop overleed Arminius en dit was een zware klap voor de arminianen.

Hij beaamt dat de vijf punten van het calvinisme geen correcte samenvatting van de calvinistische leer zijn; ze vormen vooral een reactie op de arminianen, die anders dachten over de wijze waarop God zondaren redt.

Omstreeks 1625 nam hij deel aan de strijd tussen de Arminianen en Gomaristen.

Jacobus Arminius (de volgelingen werden daarom Arminianen genoemd, ofwel de rekkelijken), was in 1610 al overleden, maar hij werd toch boegbeeld van de remonstranten.

Het denken van de arminianen wordt nu gelegaliseerd.

Ons Sluys gheleghen aen der Masen, 10 Het is een Dorp cleyn gheacht, Wy laten d'Arminianen rasen, Want sy hebben een cleyne macht, Het is een deel ghespuys Die wy hebben op Sluys, 'tuytschot. 15 Sy moeten haes-op spelen, Daer toe helpt ons God.

De arminianen die onder het volk in de minderheid waren, maar vooral in Holland onder de regenten een meerderheid vormden, kregen te maken met tegenstand van de gomaristen.

De Arminianen leren dat er geen grond is te geloven dat de zonde van Adam overging op de rest van de mensheid, in de zin dat God het ganse nageslacht van Adam schuldig en strafbaar achtte aan dezelfde zonde die Adam beging.

De remonstrantse Arminianen werden gezien als bereid om compromissen met Spanje te sluiten.

Vanaf 1632 werden de Arminianen getolereerd, evenals de grote katholieke minderheid.