Ascese

Nadat hij toestemming had gekregen om de cisterciënzerorde te verlaten, om Onze-Lieve-Heer te kunnen volgen in zijn ascese en armoede, werd hij knecht bij de clarissen in Nazareth.

Ascese is echter in het christendom nooit een doel op zichzelf, maar altijd een middel om de gehechtheid aan alles wat van God afleidt los te laten.

Ascese roept onaangename krachtinspanningen op en verwijst naar een negatieve instelling over de vreugden van het leven.

De andere richting stelt het menselijke handelen en de intenties de juiste weg zijn, wat bereikt wordt met zelfbeheersing en ascese.

De berg der stilte is voor hen de ideale plaats voor het leven in eenzaamheid en ascese.

De religieuze ijver was groot, de ascese was streng en de abdij telde verschillende mystici.

Hier begon hij met het leven in ascese.

Hij was namelijk voorstander van strenge ascese, en dat maakte grote indruk.

Hindoes geloven dat ascese een persoon spirituele energie kan geven, maar dat seksuele relaties deze energie vernietigen.

In religieuze zin is ascese het streven naar beheersing of onderdrukking van natuurlijke verlangens om tot een vorm van reinheid te komen.

Ook probeerde hij Antonius aan het twijfelen te brengen door hem te wijzen op de hardheid van de ascese en de moeizame weg naar God.

Zo kan men de link leggen tussen het cynische leven in armoede en de vroeg-christelijke ascese.

Vooral de aria (stukkie 75 in de tekst) "Mache dich mein Hertze rein" doet me bijkans in ascese raken.

Ze streven seksuele onthouding na, beoefenen ascese en leven in gemeenschap van goederen.

Het Latijnse woord maakt vooral duidelijk dat een deugdzaam iemand sterk is, moedig, bekwaam tot tucht en ascese.

Vervolgens onderwierp hij zichzelf zes maanden lang aan extreme ascese en zelfkastijding.

De zogenaamde humanisten uit de Renaissance oriënteerden zich op de waarden van de klassieke oudheid en hadden meer op met Romeinse noties van eer en glorie dan met ascese en opofferingsgezindheid.

Dit zou vertaald kunnen worden met: ascese, oefening, training, volgehouden toeleg.

Het hóeft geen teken van artisticiteit, ontgroening, luizen, ascese, slachtofferschap of rouw (zoals in sommige Afrikaanse landen) te zijn.

Het moet gezegd dat de aandacht voor lijden en dood in de Kerk soms overdreven was: het verheerlijken van lijden, het bewust opzoeken ervan door verstervingen, zelfkwelling, zelfkastijding, extreme ascese..