Askruisje

Het askruisje is een teken van bezinning, bekering en boete.

Ik moge hopen dat al die 'feestvierders' niet vergeten komende woensdag een Askruisje te halen.

Als we het askruisje ontvangen, horen we Bekeer u en geloof in de Blijde Boodschap.

Je kreeg dan in de kerk het askruisje op je voorhoofd.

Nee, op woensdag moeten we eerst een askruisje halen bij meneer pastoor.

Sommige kerken hebben aan het eind een ritueel waarin het Askruisje afgewassen wordt als teken dat de zonden afgewassen zijn (vergeven).

Daar was religie zo not done, dat je woensdag niet eens met een askruisje op je voorhoofd naar school durfde, terwijl het op de katholieke lagere school een must was.

Een askruisje halen en vasten: hoe zat dat ook alweer?

Het askruisje markeert het begin van de veertigdagentijd.

Het minste dat je kon doen was op de woensdagochtend ’n askruisje halen met als één der betekenissen: ’n teken van berouw voor verkeerde daden… Ook wij brengen in dit Beeldbankitem ’n bezoek aan de kerk.

Met een askruisje op het voorhoofd en de woorden ‘Bekeer u en geloof in de blijde boodschap’ is de veertigdagentijd gestart.

In Hoeven doen ze dat niet, want in het Peejenland wordt peestamp (hutspot) gegeten na het halen van het askruisje.

Een askruisje is een traditie binnen de katholieke kerk.

Naar jaarlijkse gewoonte kregen alle deelnemers een askruisje opgelegd.

Het askruisje wordt gemaakt op je voorhoofd.

Terwijl de priester het askruisje zet, zegt hij doorgaans tegen iedere gelovige afzonderlijk: "Gedenk, mens, dat je stof bent en tot stof zult wederkeren" (in het Latijn : ""Memento, homo, quod pulvis es, et in pulverem reverteris").