Astaat

Tijdens de Tweede Wereldoorlog maakte Karlik haar belangrijkste ontdekking, namelijk dat het element met atoomnummer 85 (astaat) een product is van natuurlijk radioactief verval.

Technetium (nummer 43) opende de rij, promethium (61) en astaat (85) volgden snel en met de vondst van francium (87) was de lijst compleet.

Het type verval van Astaat-218 is α-verval.

Astaat is bij de 5 halogenen wel meegeteld, maar astaatmethanen zijn niet beschreven.

De metalloïden liggen op een diagonale lijn, van boor (B) tot astaat (At).

Fysisch vertoont astaat echter meer overeenkomsten met metalloïden.

Het gebruik van waterstofastatide zou echter sterk belemmerd worden door de spontane ontleding in de samenstellende elementen en door de hoge radioactiviteit van astaat.

Van astaat zijn geen reguliere industriële toepassingen bekend.