Atonaal

Kwam héél goed van pas met de 'conceptalbums' van vroeger, met één nummer van 20 minuten per plaatkant, inclusief de verplichte kakafonie waarin het meestal eindigde in de jaren 70/80, onder invloed van de 'modern-klassieke muziek' van die tijd (atonaal).

De houtblazers en de trompet spelen afwisselend, beiden atonaal, in een soort dialoog.

Deze vaktaal is niet terug te vinden in het Nederlands woordenboek tenzij daar tonaal (bn.) tegenover atonaal (bn.) wordt geplaatst.

Die man gaf zelf toe de laatste 5 munuten als atonaal te beschouwen.

Nou het klinkt wel atonaal anders.

Blauwbaard is nog vrij tonaal, De houten prins al veel dissonanter, De wonderbaarlijke mandarijn absoluut atonaal.

Een strakgespannen, hectische muziek die noch tonaal noch atonaal is, demonisch mechaniekje met de kleur van klank, van toonhoogten, akkoorden.

In 1951 stelde hij Atonaal samen, de eerste bloemlezing van de Vijftigers.

Ergens (zou alcoholkenner Jan Elburg gezegd hebben) was het denkbaar dat er hier nog een atonaal atoomdeeltje van zijn overjas door de lucht zweefde.

HOLLS MUZIEK is vrij-atonaal, intens als de maker.

Saskia Macris componeert niet atonaal, zij creëert lange melodische lijnen die door elkaar heen lopen waaruit dan weer bijzondere samenklanken ontstaan.

De mislukking van Hans Kellers film Hotel Atonaal - de laatste en verprutste kans om de belangrijkste nog levende vijftigers samen in de zon te zetten - is te wijten aan het historisch en nostalgisch perspectief van de maker.

Gebaren kunnen ontstaan doordat er atonaal gespeeld wordt.

Naast deze algemene poëziebloemlezingen waren in de twintigste eeuw de bloemlezingen Atonaal (1951) van Simon Vinkenoog en Nieuwe griffels, schone leien (1954) van Paul Rodenko belangrijk, omdat zij de nieuwe poëzie van de Vijftigers bekendheid gaven.

De vrije atonaliteit is de benaming voor het heersende principe in muziek die atonaal is maar niet geregeerd wordt door de dodecafonie of een ander bindend principe.