Aurangzebs

Aurangzebs zoon Akbar kwam openlijk in opstand tegen zijn vader en vluchtte naar de Dekan, waar Sambhaji hem onderdak bood.

Een vroege vertegenwoordiger was de dichter Muhammad Wali (1667–1707), die in het kielzog van Aurangzebs veldtocht naar de Dekan naar Delhi reisde en daar de Urdu-poëzie populariseerde.

In de nacht van 30 augustus werd hij in het bijzijn van zijn zoon door Aurangzebs aanhangers terechtgesteld.

Na Aurangzebs dood in 1707 versloeg prins Muazzam zijn broers, om keizer te worden onder de naam Bahadur Shah.

Aurangzebs pogingen zijn rijk naar het zuiden uit te breiden stuitten op fel verzet van de Maratha's onder leiding van Shivaji en diens opvolgers.

Een vroege vertegenwoordiger was de dichter Muhammad Wali (1667–1707), die in het kielzog van Aurangzebs veldtocht naar de Deccan naar Delhi reisde en daar de Urdu-poëzie populariseerde.

Tijdens Aurangzebs lange regering (1658-1707) bereikte het Mogolrijk zijn grootste omvang, maar tegelijkertijd zette het verval van het centrale gezag in.

De vrouwen van Dara Shikoh werden toegevoegd aan Aurangzebs harem.

In de decennia na Aurangzebs dood viel het Mogolrijk in snel tempo uit elkaar.