Aurelianus

Aurelianus begon kort na de dood van Alexander Severus ( 235 ) - aldus de Historia Augusta Scriptores Historiae Augustae, Vita Divus Aurelianus 5-15.

Aurelianus had genade beloofd, maar hoe langer hij moest wachten om die genade te tonen, hoe onzekerder het werd of dat wel echt ging gebeuren.

Aurelianus had zichzelf neergezet als ‘degene die orde op zaken in het Oosten stelt’.

Daarnaast liet Zabdas een achterhoede achter in de heuvelige voorstad Daphne, teneinde de opmars van de echte Aurelianus te vertragen.

Maar omdat Aurelianus andere steden wilde overhalen zich aan zijn zijde te voegen, liet hij Antiochië níét plunderen.

Maar voordat de zegevierende cavalerie zich opnieuw kon formeren, liet Aurelianus een speciaal korps van Palestijnse krijgers aanvallen.

Nadat hij de verdediging van Rome op orde had gebracht (door onder meer de Aureliaanse Muur te bouwen, die er nog altijd staat), begaf Aurelianus zich in 272 naar het oosten.

Om te zegevieren, rekenden de Palmyrezen op hun zware cavalerie, die een stuk sterker leek dan de lichtbewapende Dalmatische ruiterij waarover Aurelianus beschikte.

Ambrosius Aurelianus bleef achter in Brittannië en greep na diens dood de macht.

Ambrosius Aurelianus is een van de weinigen die door Gildas bij naam worden genoemd in zijn De Excidio Britanniae (Over de ondergang van Brittannië).

De dubbele doorgang van Aurelianus bleef wel bewaard en fungeerde nu als achteringang.

De uitkomst was een klinkende overwinning voor keizer Aurelianus.

Hij meldt dat Aurelianus de overwinning op Tetricus behaalde ('superavit').

Hoewel dit slechts een kleine verbetering betekende, trachtte Aurelianus, die verwoede pogingen deed verbeteringen aan te brengen in de economische crisis van zijn tijd, zijn munt als iets nieuws te presenteren.

In 400 stelde Gainas, Aurelianus aan als consul.

Keizer Aurelianus besliste dat Agapitus teruggebracht moest worden naar Palestrina.

Opnieuw trok Aurelianus aan het hoofd van het leger ten strijde.

Volgens een legende was Hermes een hooggeplaatste Romeinse stadsprefect die samen met zijn gezellen in handen viel van rechter Aurelianus, door wiens toedoen zij allen de marteldood stierven.

Aurelianus beweerde dat Apollonius in een droom of visioen tot hem gesproken had en had gevraagd om zijn geboortestad te sparen.

Aurelianus hervormde het muntsysteem met zijn sestertii.